Piczo

Log in!
Stay Signed In
Do you want to access your site more quickly on this computer? Check this box, and your username and password will be remembered for two weeks. Click logout to turn this off.

Stay Safe
Do not check this box if you are using a public computer. You don't want anyone seeing your personal info or messing with your site.
Ok, I got it
LOVEeee...♡...fikrebi...♥...sidzulvili...
♡...shuri...da uazro nugeshi...:*
put your HTML here
Me gushin game bevri leqsi damiweria
usatauro damirqmevia turme me mattvis
Me gushin turme xatad sheni saxe momlandebia
                Da
Namtvralevi gavyolilvar tbilisis quchebs
Wuxel me turme milewia sadac ra shemxvda
Me turme isev sheni saxe momnatrebia
                  Wuxelis
Turme tvalidan cremli gadmomvardnia
                      Da
Wvimis wvetebs shens saplavtan moutaniat
Me gushin game bevri leqsi damiweria
usatauro� damirqmevia turme me mattvis
LoOoOoVeEeEe.......
Free Music
Free Music
Free Music
LoOoOoVeEeEe.......
***
მე არ ვწერ ლექსებს... ლექსი თვითონ მწერს,
ჩემი სიცოცხლე ამ ლექსს თან ახლავს.
ლექსს მე ვუწოდებ მოვარდნილ მეწყერს,
რომ გაგიტანს და ცოცხლად დაგმარხავს.

მე დავიბადე აპრილის თვეში,
ვაშლების გაშლილ ყვავილებიდან,
მაწვიმს სითეთრე და წვიმის თქეში
მოდის ცრემლებად ჩემს თვალებიდან.

აქედან ვიცი, მე რომ მოვკვდები,
ამ ლექსს რომ ვამბობ, ესეც დარჩება,
ერთ პოეტს მაინც გულზე მოხვდება
და ეს ეყოფა გამოსარჩლებად.

იტყვიან ასე: იყო საწყალი,
ორპირის ფშანზე გაზრდილი ბიჭი.
ლექსები იყო მისი საგზალი,
არ მოუცვლია ერთი ნაბიჯი.

და აწვალებდა მას სიკვდილამდე
ქართული ცა და ქართული მიწა,
ბედნიერებას მას უმალავდნენ,
ბედნიერება მან ლექსებს მისცა.

მე არ ვწერ ლექსებს... ლექსი თვითონ მწერს,
ჩემი სიცოცხლე ამ ლექსს თან ახლავს.
ლექსს მე ვუწოდებ მოვარდნილ მეწყერს,
რომ გაგიტანს და ცოცხლად დაგმარხავს.
მე მონატრების სადღეგრძელო მინდა დავლიო,   დამეთანხმებით მონატრების ვინც იცის ფასი, ვინც შეხვედრია მონატრებით ცრემლის ალიონს და ამ ცრემლებით ავსებული შეუსვამს თასი,   მე მონატრების სადღეგრძელო მინდა დავლიო, და მათიც ვისაც მონატრებით ქვეყნად უვლია,   მე სიყვარულის სადღეგრძელო მინდა დავლიო, რამეთუ თავად მონატრება სიყვარულია...
sulisagan mitovebuli sxeuli samareshi... tvit suli-damkvidrebuli zecashi...
siyvaruli,monatreba,michveva da gadachvevis shegueba...
sikvdilis umiznod taresh... umweo arseboba...
netareba sikvdildi agtqmit... iseb arsebobis survili... damdzimebuli piqri ... siyvarulis bundovani tragedia... lamazi mogoneba da miti cocxal   xvtaebaze ...
cremli ertad erti nugeshi gausadzlisi tkivili da gansakutrebuli siyvaruli..
gmerti da locva-vedreba simshvidis...
ra ususuria adamiani ?! rogor advilad kargavs imas rac ase dZlier uyvarS... mere ... monatreba ar asvenebs .... Roca dakargavs mxolod maSin xvdeba mis   pass...
menatrebi...miyvarxar...
* * *

თეთრი ფიქრები სადღაც მიდიან,
თითქოს ქარია ჩემი ცხოვრება,
რა ვქნა, რომ აწი არ შემიძლია
ამ შეცდომების გამოსწორება.
კარგია ასე ტაძარში შესვლა,
ამ ქვეყანაზე მე მარტო დავრჩი,
ავადმყოფივით დავდივარ ახლა
ასე უდროოდ მოკლული ბავშვი...
ტკივილი, გრძნობა პროტესტის, ვკვდები, მინდები...
მე ამ ყველაფერს ერთადა ვგრძნობ, მგონი ვგიჟდები,
თუ კი მომისმენ, დაფიქრდები, ალბათ მიხვდები,
როგორც არასდროს, ეხლა ისე ძლიერ მჭირდები.
მინდა, ხო მინდა, ეს მე მინდა, რომ კვლავ იცოცხლო,
არც კი გაბედო ასი წელი კიდევ სიკვდილი,
არ გამიმეტო, არ გამწირო, გთხოვ არ წახვიდე,
გთხოვ, რომ მოიგო სიცოცხლისთვის ბოლო ჭიდილი.
ჯერ ის ქორფაა, უსუსური, წმინდა, პატარა,
სათუთი, თბილი და უმანკო ვით ზეციური,
აცადე ტრფობას, სილამაზეს და სისპეტაკეს,
აცადე გახდეს ანგელოზი ამ ქვეყნიური.
უმისოდ რა ვქნა, სად წავიდე, ვის ვკადრო მეტი,
თუ ბერი გავხდე, სადმე ქვაბში დავიდო ბინა,
ისედაც წავალ, ოღონდ იგი აქ დარჩეს, თქვენ კი...
ასეთი მსხვერპლი, რისთვის გინდათ გამაგებინა.
მეტი რა გითხრათ წამიყვანეთ, მე მინდა, გესმით???
ისევ ფიქრები და მრავალი მონატრება . . .
დრო გადის და მაინც გრძელდება ცხოვრება...
თოვლი

მე ძლიერ მიყვარს იისფერ თოვლის
ქალწულებივით ხიდიდან ფენა.
მწუხარე გრძნობა ცივი სისოვლის
და სიყვარულის ასე მოთმენა.
ძვირფასო! სული მევსება თოვლით:
დღეები რბიან და მე ვბერდები!
ჩემს სამშობლოში მე მოვვლე მხოლოდ
უდაბნო ლურჯად ნახავერდები.
ოჰ! ასეთია ჩემი ცხოვრება:
იანვარს მოძმედ არ ვეძნელები,
მაგრამ მე მუდამ მემახსოვრება
შენი თოვლივით მკრთალი ხელები.
ძვირფასო! ვხედავ... ვხედავ შენს ხელებს,
უღუნოდ დახრილს თოვლთა დაფნაში.
იელვებს, ქრება და კვლავ იელვებს
შენი მანდილი ამ უდაბნოში...
ამიტომ მიყვარს იისფერ თოვლის
ჩვენი მდინარის ხიდიდან ფენა,
მწუხარე გრძნობა ქროლის, მიმოვლის
და ზამბახების წყებად დაწვენა.
თოვს! ასეთი დღის ხარებამ ლურჯი
და დაღალული სიზმრით დამთოვა.
როგორმე ზამთარს თუ გადავურჩი,
როგორმე ქარმა თუ მიმატოვა!
ვერხვები

ყოველთვის, როცა დაბერავს ქარი
და ნისლს მთებისას გაიფენს აფრად,
ვერხვის ფოთოლთა თეთრი ლაშქარი
აშრიალდება უშორეს ზღაპრად.
ზღაპარი იგი მათრობს და მხიბლავს
ძველი ღვინის სმით, უღონოდ, მძაფრად,
სადღაც დაკარგულ ვარდს და გვირილებს
მოგონებებში ვიჭერ თანაბრად.
ეს იყო წინათ, დიდი ხნის წინათ�
სად, როდის, რისთვის? არ ვიცი, არა!
იყვნენ ოდესღად და მიეძინათ�
ღელავს ფოთლების მწყობრი კამარა.
მას შემდეგ ბედი და იალქანი
ქარის სიმძიმით გადაიხარა,
შენ კი სადა ხარ ამდენი ხანი?
რისთვის ან ვისთან? არ ვიცი, არა!
ეს იყო წინათ, დიდი ხნის წინათ,
ეს იყო ვერხვის ფოთლების კვნესა,
დრომ ყვავილებით დააგვირგვინა,
მე პაჟი ვიყავ, ის კი � პრინცესა
მე და ღამე

ეხლა, როცა ამ სტრიქონს ვწერ, შუაღამე იწვის, დნება,
სიო, სარქმლით მონაქროლი, ველთა ზღაპარს მეუბნება.

მთვარით ნაფენს არემარე ვერ იჩილებს ვერცხლის საბანს,
სიო არხევს და ათოკებს ჩემს სარქმლის წინ იასამანს.

ცა მტრედისფერ, ლურჯ სვეტებით ისე არის დასერილი,
ისე არის სავსე გრძნობით, ვით რითმებით ეს წერილი.

საიდუმლო შუქით არე ისე არის შესუდრული,
ისე სავსე უხვ გრძნობებით, ვით ამ ღამეს ჩემი გული.

დიდი ხნიდან საიდუმლოს მეც ღრმად გულში დავატარებ,
არ ვუმჟღავნებ კვეყნად არვის, ნიავსაც კი არ ვაკარებ.

რა იციან მეგობრებმა, თუ რა ნაღველს იტევს გული,
ან რა არის მის სიღრმეში საუკუნოდ შენახული.

ვერ მომპარავს ბნელ გულის ფიკრს წუთი წუთზე უამესი,
საიდუმლოს ვერ მომტაცებს ქალის ხვევნა და ალერსი.

ვერც ძილის დროს ნელი ოხვრა, და ვერც თასი ღვინით სავსე,
ვერ წამართმევს მას, რაც გულის ბნელ სიგრმეში მოვათავსე.

მხოლოდ ღამემ, უძილობის დროს სარქმელში მოკამკამემ,
იცის ჩემი საიდუმლო, ყველა იცის თეთრმა ღამემ.

იცის - როგორ დავრჩი ობლად, როგორ ვევნე და ვეწამე,
ჩვენ ორნი ვართ ქვეყანაზე:მე და ღამე, მე და ღამე!..
sulisagan mitovebuli sxeuli samareshi... tvit suli-damkvidrebuli zecashi...
siyvaruli,monatreba,michveva da gadachvevis shegueba...
sikvdilis umiznod taresh... umweo arseboba...
netareba sikvdildi agtqmit... iseb arsebobis survili... damdzimebuli piqri ... siyvarulis bundovani tragedia... lamazi mogoneba da miti cocxal   xvtaebaze ...
cremli ertad erti nugeshi gausadzlisi tkivili da gansakutrebuli siyvaruli..
gmerti da locva-vedreba simshvidis...
ra ususuria adamiani ?! rogor advilad kargavs imas rac ase dZlier uyvarS... mere ... monatreba ar asvenebs .... Roca dakargavs mxolod maSin xvdeba mis   pass...
menatrebi...miyvarxar...
ვეძებ ჩემს გზას, ჩემს სამყაროს, საქმეს...სიყვარულს... სიწმინდეს,სათნოებას და სიმშვიდეს... ამ ყველაფერს მგონი ყველა ეძებს! მოდით ერთად მოვძებნოთ...!
გიყვარდეთ ერთმანეთი არ დაკარგოთ სიყვარული რომელიც გაკავშირებთ !!!
....I Loved you...!....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you....I Loved you
I will love you forever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever! And ever!..............
...........o..O..o........o.O..o........
.......O..........O..O........O........
.......O..I LOVE YOU....O.........
..........o... ? ? ? ?...o...............
................O......O..................
....................O......................
SICOCXLE 1WAMIA
KIDEV erti dge gavida ushenod shen isic ki ar ici rogor miyvarxar da is tu rogor menatrebi ver warmoidgeen rogor minda exla shentan. dawera bolo sityva ninim da rogorc yoveltvis daxia da dawva es titqos weschveulebad eqca.es yvelaferi tatos miudzgvna swored mixvdit, mas uyvarda tato. tato zafxulshi zgvaze gaicno da ise sheuyvarda verc ki gaigo. tatos martlac ver warmoidgenda rogor uyvarda is ninis magram tatoc ar iyo gurgrili ninis mimart gulis sigrmeshi sul odnav moswonda.   nini tbilisshi wavida is sul tatoze fiqrobda sul masze ocnebobda tato ki arasodes ficrobda ninize arc ki ainteresebda ras aketebda nini ertxel ninim mesiji miwera:
  -CHVENS SHORIS DIDI MTEBIA DA DIDI GZA   ME MINDA     ROM ES MTEBI GAVAQRO DA ES GZA SHEVAMAKLO     NETAV AMIS GAKETEBA SHEMEDZLOS ICI MGONI     MIYVARXAR SUL SHENZE VFICROB SHEN RAS   MIPASUXEB?
Nini didxans eloda pasuxs magram pasuxma 1kvira ar moagwia gadioda wamebi wutebi saatebi dgeebi pasuxi ki ar chanda tato dumda an mesiji arc waikitxa radgan ar daainteresa an vinmem ar waakitxa mokled uamravi azri trialebda ninis tavshi magram imedi bolos kvdebao mteli zafxuli nini tatoze fiqrobda nini lamazi gogo iyo da bevr bichs moswonda magram ninis marto tato ainteresebda. bolos gavida zafxuli ara ufro sworad dadga is ricxvi roca tato da tavisi dzmakaci tbilisshi unda chamosuliyvnen nini uzomod bednieri iyo icoda rom tatos dzmakacs gigi aucileblad naxavda da imedi qonda rom tato odesme gigis estumreboda   da kidev ertxel naxavda mis sayvarel adamians tato tbilisshi 9ivliss brundeboda xoda 9shi dzalian lamazi iyo nini magram tatos naxvis imedi ar qonda. gigi dzalian igvianebda nini ukve gelavda bolos da bolos gigi gamochnda etyoboda sashinlad daglili iyo da gognam araferi utxra codoao

        DAGAMDA, SIBNELEA, SEVDAA, USHENOBAA,MARTOOBAA,LODINIT VIGLEBI MCHIRDEBI,VFIQROB LAMAZ WARSULZE,ALBAT VIGLEBI,MXOLOD KITXVEBI...SITYVEBI...VXVDEBI CHKUIDAN VISHLEBI, SIGIJEMDE MIYVARXAR TUMCA AR VICI RODIS SHEMIYVARDI AN RATOM ME SHENS GARESHE SICOCXLE AR SHEMIDZLIA AR VICI RATOM?ARA VICI IMITOM ROM SIGIJEMDE MIYVARXAR SHEN CHEMI CXOVREBIS UDIDESI SIYVARULI XAR MENATREBI FIQREBI AR MANEBEBEN TAVS YVELGAN SHEN GXEDAV.......
    MIYVARXAR
dawera   da sheinaxa ver mixvda ratom gadawyvita amis shemdeg yvela naweri sheenaxa meore dilit ninis da tatos saerto megobari gigi garet gamovida ninim kitxa :
-GIG ROGOR XAR? RA XDEBA AXALI?
-VA NI MAGRAD VAR SHEN? AXALI ARAFERI
-GIG CHEMI WAMOSVLIS MERE RA MOXDA?
-RAVI KAI IYO DA MAGARI GAGVITYDA RO WAXVEDI YVELAS
-OK
ninis undoda ekitxa tatosaco magram ver gabeda bolos gigim utxra:
- NI AR DAMIMALO RA TATO   GIYVARS?
(sanam nini da gigi laparakobdnen tatos ragac emarteboda ar icoda ra?! sul nini elandeboda mgoni uyvardeboda titqos gijdeboda tatos nini ukve sigijemde uyvarda da sul erti azri utrialebda tavshi neta ninis vuyvarvar tato ki imashi darwmunebuli iyo rom mas uyvarda nini sigijemde "NETA RODIS SHEMIYVARDA?" tatos nini sheuyvarda   mashin roca tvalebshi shexeda ertxel swored mashin dainaxa ninishi ragac gansakutrebuli mokled tatos nini didi xania uyvarda da mxolod dges mixvda amas axla mtavari iyo amis gamxela da pasuxi)
amasobashi nini dafiqrda "nutu tatom yvelaferi utxra an gigim waikitxa mesiji?"
-ICI MGONI KI
- NI ORIVE MAGRAD MIYVARXART XO ICI DA MINDA RO KARGAT IYOT RA DA XO AZRZE XAR XO AR GAGITYDA EG RO GKITXE?
-ARA ARA KAI WAVEDI
- OK DROEBIT NI
ashkarad uyvars tqva gigim da gaigima gigis tata ukvars sigijemde tatas ki gigi mokled sheyvarebulebi arian ra...
ninim im games bevri ipiqra da gadawyvita gigistvis ekitxa ratom ar miwera tatom pasuxi.
im games isev moiwyina ninim da kidev erti werili dawera:

        TAT ICI AXLA ROGOR MINDA TIRILI MAGRAM VER VITIREB AR MINDA CHEMI CREMLEBI CHEMS GULS WVAVDES   ICI ROGOR MINDA SIKVDILI CHEMS SAFLAVTAN MOXVIDODI DA KIDEV ERTXEL MAINC GNAXAVDI ICI ROGOR MINDA CHAGEXUTO ARA AR ICI EG ROM ICODE AQ IQNEBODI CHEMS GVERDIT ICI ROGOR MINDA MOGEFERO DA GITXRA ROGOR DZLIER MIYVARXAR? AR ICI SHEN AMAS VERASODES GAIGEB RADGAN AGARASODES GETYVI...


ninim es furcelic sheinaxa mere skamze dajda kompiuteri charto da itira kompiuteris ekranze sheyvarebulebis surati eyena mounda mat adgilas is da tato yofiliyvnen ase gashterebuli uyura mteli game ekrans da dzalian sevdian musikas usmenda nini verc ki mixvda tirilshi rogor gatenda bolos adga chaicva da gigistan mivida
- GIG RAGAC MINDA GKITXO
-VA NI RAME MOXDA XOM KARGAD XAR FERI AR GADEVS NAMTIRALEBI CHANXAR TAN TVALEBI DASIEBULI GAC RA GCHIRS VINMEM GACYENINA WAMODI MANAXE VINAA SHEN TVALWIN ...
-ARA GIG DAWYNARDI sheawyvetina saubari ninim
-ABA?
- GIG TATOS sms MIVWERE DA AR MIPASUXA XO AR ICI RATO?
-ARARSEBOBS GIPASUXEBDA ETYOBA AR GAIGZAVNA GINDA DAVUREKAV DA KITXE... MOICA NOMERI AVKRIPO
-ARA GI AR GINDA OK MADLOB
nini ver mixvda ra moxda da telefons daxeda ninis is mesiji ar gaugzavnia shenaxuli qonda ai ratom ar mowera tatom pasuxi.
ukve 20ivlisi iyo 14gde gavida rac tato chamovida 2kvira da   336saati es 336saati ninistvis saukuned iqca
nini rustavelze deidashvils aseirnebda roca tato dainaxa jer gaukvirda mere gauxarda feri dakarga tatomac dainaxa nini da quchis meore mxares gadmovida
-NIN ROGOR XAR? RA XDEBA AXALI SHENSKEN?
-TATOO? RAVI ARAFERI ISETI VAR RA SHENSKEN RA XDEBA AXALI?
-IS ROM ME SHEN.. TUMCA ARAFERI ISETI MEC EGRE VAR
ninis sityvebi me shen ar gaugonia an ver   gaigo an ar undoda rom gaegona ufro ver gaigo imis shemdeg nini sul rustavelze dadioda yovel dge da tatos naxvis imeds ar kargavda ase gavida zafxuli swavla daiwyo nini skolashi mivida is uwindelkze bevrad uket swavlobda idzaxda saxeli minda mcondes rom tato chemit dainteresdeso mokled asetive shedegit dasrulda shemodgoma nini yvelaze magari moswavle iyo mtel skolashi da yvela icnobda ninim imdens miagwia rom tbilisis sauketeso moswavle gaxda yvela turniri moigo da ase shemdeg uamravi tayvanismcemeli gaichina magram tatos ver iviwyebda tato 4tve ar enaxa vegar itmenda ise enatreboda werilebis yuti gaivso sul 998werlili iyo da 999me :
-MINDA GNAXO DGESVE RUSTAVELZE   MTELI DGE DAGELODEBI
ninis cxovreba dzalian sheicvala bednieri iyo usazgvrod da usashvelod chaicva da rustavelze metrostan tato dainaxa jinsisi kurtkit mivida da icve dadga tatom dainaxa nini da moexvia ase chaxutebulebi iyvnen daaxloebit 1saati. LO VE



            TATO DAVIGALE AGAR SHEMODZLIA AMDENIS MOTMENA COTAC DA GAVGIJDEBI DIDI XANIA MINDA GITXRA RAGAC RAC CHEMTVIS DZALIAN MNISHVNELOVANIA SHEN SHEIDZLEBA SULELAD CHAMTVALO AN DAMCINO AN GIJI XARO MITXRA MAGRAM AMAS MNISHVNELOBA AGAR AQ UNDA GITXRA MAINC .......... IMEDIA AR GEWYINEBA?......  
es mesiji dawera da gaagzavna pirvelad gaugzavna SMS tatos pasuxma ar daayovna 52wamshi movida
- KAI RA NI RA SISULELEA SULELAD AR CHAGTVLI MITXARI RA UNDA GETQVA ARANAIRI PROBLEMAA GISMEN OGOND AR DAKOMPLEKSDE :) GEXUMRE ABA GISMEN YUREDGEBIT DA MERE MEC RAGAC UZOMOD SERIOZULI UNDA GITXRA RAC CHEMSSCXOVREBAS SRULIAD SHECVLIA
  ninim kidev erti   sms dawera:
GISMEN JER SHEN TQVI GTXOV
tatos pasuxi 1wamshi movida:
MIYVARXAR.....................................................................................................................................................................
boloshi uamravi wertili esva ninis gaajrila sheishmushna ificra dzalian bevri ninis pasuxma dzalian daagviana 1saatit da pasuxi dzalian mokle iyo:
-MEC............................
tatom miswera:
    AM DGIS SHEMDEG AXALI CXOVREBA DAICYO ORIVESTVIS
SUL ERTAD DADIODNEN DASASVENEBLADAC KI, SUL ERTMANETIS GVERDIT IYVNEN AN ERTMANETS UMESIJEBDNEN ALBAT MATZE BEDNIR\ERI WYVILI MEORE AR DADIODA TAN ERTMANETS DZALIAN UXDEBODNEN BEDNIEREBI IYVNEN UASAZGVROT USASHVELOD SANAM ERT SASHINEL DGES TATO AR .............
-tat gevedrebi ar mokvde gtxov tato miyvarxar da ar damtovo gexvewebi ra gevedrebi tatoooooooooooooooooooooooooooo (yviroda nini)

                        AM DROS WVIMA WAMOVIDA
CREMLI DA SISXLI WVIMAS EREODA DA SADGAC SHORS QREBODA AM SIBNELESHESHI VIGAC KVDEBODA DA ERTI GOGONA BICHS EVEDREBODA:"ar mokvde dzvirfaso marto ar damtovo" ZECA KI TIRODA KVLAV VIGACAS ETXOVEBODA CREMLEBI SDIODA UIMISOBA ISEV RCHEBODA MARTOOBA SASHISHI XDEBODA AM CVEYANAZE YVELAFERI QREBODA SIYVARULI KI KVDEBODA MTAVRDEBODA ERTI MSHVENIERI ZGAPARI SIYVARULZE CREMLEBI SAXES ASVELEBDA DA MERE QREBODA MOWME MKVLELOBISA KI TIRODA MIS SIYVARULS ETXOVEBODA ARAVIN IYO IRGVLIV MXOLOD WVIMIS XMA ISMODA DA SASHINLAD CIODA ZECAC KI GLOVOBDA ZECAC KI TIRODA.........

    AM DROS GAISMA KIDEV ERTI GASROLA DA SITYVEBI:
-mowme cocxali ar rcheba !!!
          AXLA AGARAVIN TIRODA GARDA ZECISA MXOZOD ZECA GLOVOBDA OR ULAMAZES CXEDARS MXOLOD ZECA ICMEVDA SHAVS DA TIRODA......... ASE MTAVRDEBODA ULAMAZESI SIYVARULIS ULAMAZESI ISTORIA DA VIGAC ISEV AGZAVNIDA MESIJS:

-MIYVARXAR....................................................................................................................................................................
gogonas   gaajrila sheishmushna ificra dzalian bevri gogos pasuxma dzalian daagviana 1saatit da pasuxi dzalian mokle iyo:
-MEC................................................................
-MINDA GNAXO DGESVE RUSTAVELZE   MTELI DGE DAGELODEBI
-gogonas cxovreba dzalian sheicvala bednieri iyo usazgvrod da usashvelod chaicva da rustavelze metrostan misi sixaruli dainaxa jinsisi kurtkit mivida da icve dadga bichma dainaxa gogo da moexvia ase chaxutebulebi iyvnen daaxloebit 1saati.

              AM DGIS SHEMDEG AXALI CXOVREBA DAICYO ORIVESTVIS
SUL ERTAD DADIODNEN DASASVENEBLADAC KI, SUL ERTMANETIS GVERDIT IYVNEN AN ERTMANETS UMESIJEBDNEN ALBAT MATZE BEDNIR\ERI WYVILI MEORE AR DADIODA TAN ERTMANETS DZALIAN UXDEBODNEN BEDNIEREBI IYVNEN UASAZGVROT USASHVELOD SANAM ERT SASHINEL DGES BICHI   AR .............
cxovreba martlac camia es cami ki mteli cxovrebaaa unda movascrot kvelaferi sixaruli,bedniereba, sikvaruli, magram gvazlevs ki es cami amis dros? ara ;(
  13 ram cxovrebis shesaxeb..........
1.Me shen miyvarxar,ara imitom vin xar shen,aramed vin var me,roca shen gverdit var...

2.Arc erti adamiani ar imsaxurebs cremlebs,xolo vinc imsaxurebs,is arasdros agatirebs shen...

3.Mxolod imitom,rom vigacas ar uyvarxar ise,rogorc shen ginda ro uyvarde,imas ar nishnavs im adamians mteli gulit ar uyvarxar...

4.Namdvili megobari is aris,romelsac uchiravs sheni xeli da grdznobs shen guls...

5.Yvelaze sashineli monatrebaa,iyo mis gverdit da acnobierebde,rom is arasdros ikneba sheni...

6.Arasdros moishalo saxeze gimili,mashinac
ki,rodesac sevdian gancyobaze xar.vigacas sheidzleba sheni gimili sheuyvardes..

7.Sheidzleba am samyaroshi mxolod adamiani iyo,magram vigacistvis mteli samyaro...

8.Ar panto dro im adamianze,romelic ar iscrapvis imisken,rom dro shentan ertad ataros...

9.Sheidzleba gmerts surs rom vxvdebode uvargis adamianebs manam,sanam shevxvdebit im ertaderts,imitom,rom roca es moxdeba,chven madlieri viyot...

10.Nu tiri imitom,rom es damtavrda,gaigime imitom,rom es iyo...

11.Yoveltvis moidzebnebian isini,vinc tkivils mogayeneben ,magram ar unda dakargo rcmena adamianebis mimart,ubralod cota prtxilad iyavi...

12.Gaxdi uketesi da shenve mixvdebi tu vin xar,sanam shexvdebi axal adamians im imedit,rom is shen gagigebs da shegicnobs...

13.Nu gamoavlen esoden dzalisxmevas,yvelaperi sauketeso moulodnelad xdeba…
ისევ სიმარტოვე, ისევ შენზე ფიქრები იცი? მომენატრე მარა სად ხარ შენ არ
ვიცი. მენატრები თან ძალიან მაგრად, იცი ჩვენ მომავლისკენ რომ ვიხედები
ძალიან დიდ სინათლეს ვხედავ, აი ვზივარ და ვუყურებ მთვარეს ვფიქრობ, რამე
თუ
ადარდებს მთვარეს? ალბათ მისი მოვალეობა მხოლოდ ღამე გამოჩენა და მეტი
არაფერი, ისეე ცოტა არ იყოს მგავს რაღაცაშიც, ჰმმ არა არა მე უკვე მასეთი
არ
ვარ მე უკვე ჩვეულებრივი ცხოვრებით ვცოცხლობ და თან ვაარ ბედნიერი ძალიან
ბედნიერი, ადრე?, ეჰ ადრე სულ სხვა ვიყავი, ისე დღესაც მეძახის თავისკენ
ჩემი ადრინდელი ცხოვრება, მარა არ ვნებდები არ მინდა ისევ გაურიო ჩემი
ხელი იმ ბნელ საქმეებში რომლებსაც მე ვაკეთებდი, დავიღალე და მინდა
დასვენება, დასვენება თან საყვარელ ადამიანთან ერთად. იმასთან ვისაც ჩემ
სიცოცხლეს
ვაჩუქებ და იმასთან ვინც მირჩევნია ჩემ სიცოცხლეს მიყვარხარ სიხარულო
დაიმახსოვრე ეს.
-დიახ გისმენთ ვინ გინდათ?
-ვერ მიცანი?
-შეენ?
-ხო რა იყო არ მომელოდი თუ უკვე დამივიწყე?
-არა არა მარა არ ველოდი შენ ზარს იცი შენი ნახვა მინდა რაღაც მაქ
სათქმელი შეილება?
-რატომ კიდევ რა უნდა მომატყუო და რით უნდა მატკინო გული?
-მაგას რატომ მეუბნები, შენ მე გული გატკინე ?
-კი, თან ძალიან ბევრჯერ, მარა თუ საქმე გაქ შეგხვდები ბოლოჯერ
-კაი იყოს ბოლო მარა შემხვდი... კაი კარგათ, ხვალ ჩვეულებრივ ჩვენ ადგილას
-კაი კარგათ იყავი
-კარგათ-----------------------------
-დღეს ძალიან ლამაზი, ხარ ასე იმიტომ გამოეწყე რომ ბოლოჯერ მხვდები?
-ეგრევე საქმეზე გადადი გთხოვ რა არ მინდა ეხლა მე აქ კიდევ ცრემლები და
ტკბილი სიტყვები, გულის მოსალბობათ
-კაი, დიდხანს არ დაგაყოვნებ აღარ გიყვარვარ ? ნუთუ დამთავრდა
ყველაფერი?
-კი დამთავრდა, აბსოლიტურად ყველაფერი დამთავრდა
;ჩამოკრა ისევ სიკვდილის ზარმა, ისევ ლახვარი ჩაეცა მის გულს, ისევ მოაწვა
სისხლი თვალებში და ისევ დაისადგურა მგელმა მის სულში;
-მე მეტს არაფერს გეტყვი, კარგათ იყავი მარა გახსოვდეს, მე შენ მიყვარახარ
-ეგ მე ბევრჯერ გავიგე შენგან, კარგათ
:დამთავრდა ლამაზი ცხოვრება, ისევ დაიწყო გულის ტანჯვა და გლეჯა, ისევ
შეება მძიმე უღელში და ისევ დაძმაკაცდა სატანასთან ,:დაშორდნენ გაიყარა
მათ
შორის გზები დამთავრდა მორჩა სიყვარული. ისევ ეკლებში მოექცა მისი გული
და
ისევ ჩაიცვა შავი სამოსი, შავი სამოსი რომელშიც ის ღამე უჩინარია.
:დაღამდა:ნეტა რომელი ადამიანი გამწარდება ამ ღამეს, ნუთუ აღსდგა
მკვდრეთიდან
ისევ ის მგელი?, რომელიც დიდი ხნის წინ დაიღუპა? ალბათ კი, ისევ ცოცხალია
და
ისევ ბუდობს მის გულში. მგელი რომელიც მხოლოდ ღამით გამოდის, მხოლოდ
იმიტომ რომ ვინმეს ისევ ცხოვრება გაუმწაროს, ისევ ჩაიდინოს სისაძაგლე,
ასეა
მისი ბედი, ალბათ განგებამ ინება ასე რომ ყოფილიყო, ხოდა უნდა იტანჯოს ასე
უნდა იყოს ღამის მგელკაცა. ;მიდის; ღამეა, ისევ სიცივე, იბუზება საცოდავი
კრავივით მარა მის გულში ბოროტებაა, არავითარი სინანული, ეძებს შარს,
იქნებ
რამეს გადაეყაროს და შეაკლას თავი, აი ხედავს ანგელოზს მოეწონა ჩაიდო
გულში ნეტავ ვინა? Eელდა ეცა ეს ხომ,,,,,,,,,,,,,,, არა შეუძლებელია,
გაახსენდა მთელი მისი ჩხოვრება, მისი სიყვარულით სავეს დღეები, ის დღეები
როცა ის
ბედნიერი იყო, როცა ერთად იყვნენ და ტკბებოდნენ ერთმანეთით ეხლა კი,, ეხლა
მგელია ის კი ისევ ის ანგელოზი რომელიც მისი მთელი სიცოცხლის აზრი
იყო,,,,,,, გაშორდა იქაურობას, აღარ უნდა ასე ცხოვრება მარა არა ისეთი
ძლიერიც
რომ თავი მოიკლას, მისი ბედი ხომ ტანჯვაა ვინ არგუნა მას ის სიამოვნება
რასაც სიკვდილი ქვია?. არა ახლა მისი დარაჯი უნდა იყოს მთელი ცხოვრება, ის
იდუმალი დარაჯი რომელიც ყოველთვის ფხიზლად იქნება, რათა მისმა ადრინდელმა
სიყვარულმა, ტკბილად იძინოს და ცხოვრებაში ავი არ ნახოს. ;;წვიმს ისევ
შენი
ფანჯრების წინ ვზივარ და შენ ჩრდილს ვეფერები, უცებ ფანჯარაში ანგელოზი
ჩდება შევკრთი ისევ ისეთი ლამაზი ისევ ისეთი ალერსიანი თვალები მარა ვის
ვის
უღიმის? მეე? გამორიცხულია
-როგორ ხარ სიხარულო? ხო ხო შენ გეუბნები რა იყო ვეღარ მცნობ?, მოიცა
ჩამოვალ.
:მე, მე მითხრა ნეტავ რა ხდება? არა არა უნდა წავიდე, გული გამისკდება
ვერ შევხედავ თვალებში. წავედი :მოიცაააა;
-რა იყო არ გაგეხარდა ჩემი დანახვა ?
;მზემ გამოანათაA განათდა ცა და ცისარტყელაც გაჩდა;
-მომენატრე მარა რა ხდება? წყენა?
-დაივიწყე ყველანაირი წყენა, მე შენ ისევ მიყვარხარ,,,,,,,,
:ჩამოიქცა ზეცა საშინელი ჭექა ქუხილი ატყდა შავი ღრუბელი მოევლო დედამიწას
: აააააააა ;ისევ სიზმარი : გავგიჯდები, რა მჭირს? ძილი აღარ შეილება
ჩემთვის, არა არა ნამდვილად რაღაც ხდება :წავიდა:
-მიყვარხარ
-კი მარა, რატომ მიმალავდი?
-არ ვიცი, ალბათ მრცხვენოდა ადრე ეხლა კი მინდა გითხრა რომ, ძალიან ძალიან
მიყვარხარ
-კაი გასაგებია ყველაფერი, წავედი მე
-მოიცაა ... მე პასუხს ველი
-მოითმინე
-კაი ხვალ გნახავ, კარგათ.
:სიზმარი ამიხდა ვინარის ნეტა მოვკლავ : შავი ჩაბნელებული ქუჩა მივყვები
უკან და ვფიქრობ რა ვუყო? რაც არის არის არ გავახარებ და ყელზე დანა
ჩდება,,, მოიცა რას ვაკეთებ? მერე ჩემი ანგელოზი? იის ხომ ინერვიულებს,
აარა კაი
იცოცხლე დამპალო სულო მარა იცოდე, უბრალო, უმნიშვნელო თმის ღერი
ჩამოუვარდება ჩემ ანგელოზს და შენ, უკვე სამარეში ხარ დამაიხსოვრე.,,
გავშორდი
იქაურობას ისევ ფხიზლად ღამის გათენებები და მხოლოდ ანგელოზის ჩრდილების
ფერება, ისევ მოგყვები ჩემო ანგელოზო მე შენს გვერდით ვარ ვერავინ
ჩაიდენს
ცუდს შენს მიმართ, მივყვები ბნელ ქუჩებში და მის უსაფრთხოებაზე ვზრუნავ,
ის
კი მიდის ამაყად და ნაზად, ღამის ნაზი ნიავი, თმებს უშლის და ბამბასავით
ედება მის სხეულს ,,, მიშველეეეეთ!! ისარის, მისი ხმააა, ხელი არ ახლოთ
ნაბიჭვრებო!! მთვარის შუქზე დანამ იელვა, რამდენიმე გასროლის ხმაც მოჰყვა,
და
მიწყნარდა იქაურობა, სისხლში მოსვრილი მგელს თავისი ანგელოძი გულწასული
ხელში ჰყავს აყვანილი და სახლიის კარებთან აწვენს, თვითონ კი თავის
ბუნაგში
ბრუნდება.,,, ;სისხლის სამართლის სამძებრო განყოფილებამ გამოძიება დაიწყო,
ჩადენილია მკვლელობა, ამადა ამ ადგილას მოკლულია 3 ადამიანი, სამივეს
გულის არეში აქ მიყენებული ჭრილობა, ერთ-ერთ მათგანს ნაპოვნი აქ
ცეცხლსასროლი
იარაღი, მისგან 4 ვახნაა გასროლილი ;.,,,,,,,,,, სად ვარ ? დაწყნარდი,
შენ სახში ხარ ყველაფერი დამთავრდა,
-კი მარა ვინ მომიყვანა აქ?
-როგორ, განა შენით არ მოხვედი და კარებთან გული არ წაგივიდა?
-აა ხო ხო,,, :ნეტა ვინ იყო? რატომ,? ჩემი გულისთვის ვინ გაწირა სიცოცხლე?
Aარ ვიცი არა, ანდააა,,,,,,,,,,,,,,,, ოოოჰ მეყოფა იმას ალბათ დავავიწყდი
თან ის უკვე თბილიში აღარ არის ალბათ,,
-გოგა შენ ხარ ?
-უკაცრავად გოგონი მარა რომელი გოგა გინდათ?
-გოგა აგლაძე.
-დიდი ბოდიშით, მარა გოგა დაიღუპა
-,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
-გოგონი ცუდად ხომ არ ხართ ?
-არა უკაცრავად ბოდიშით. ;რა,? დაიღუპა,? როდის, ჯერ მარტო გუშინ ერთად
ვიყავით, სანამ ეს მოხდებოდა, :მისი ცრემლებით მთლიანი მისი სახე იყო
დაფარული, მისი ხელები უმოწყალოდ კანკალებდნენ, მისი გული ამოვარდნაზე იყო
და
საერთოდ მისი გონება მას აღარ ემორჩილებოდა ;
;შავებში ჩაცმული უამრავი ადამიანი, ტირილი, გოდება და მოთქმა, მგელი მისი
მსხვერპლის პანაშვიდზე ავიდა ;:ეს ვინღაა? მე ნამდვილი მხეცი ვარ, მე
ადამიანის სატანჯად ვარ დაბადებული მე დღესვე უნდა დავასრულო სიცოცხლე, მე
ხომ
ჩემი ანგელოზის სიყვარული, მოვკალი მარა რატომ დაესხა თავს ის, არ
უყვარდა? Aალბათ მასეა, მარა ეხლა მაგას აღარაფერი მნიშვნელოდა არ ააქვს,
მას ხომ
უყვარდა.
წავედი მე აქედან ;
-შეენ?
-შენ აქ რა გინდა,? იცნობდი გოგას?
-როგორ ხარ ? კი ვიცნობდი მეგობარი იყო ჩემი, შენ რატომ ხარ აქ
-მეე,,, ის,,,, მე,,,,, ჩემი,,,,,, ;ცრემლები მის სახეზე; კაი გასაგებია
წავედი მე კარგათ იყავი
-მოიცა!!
-ბატონო,? გისმენ რა გინდა?
-ხვალ შენთან ამოვალ, საქმე მაქ რაღაც,,, ისე რატომ კოჭლობ?
-არა, არაფერია უბრალოდ ნაკაწრია, კაი წავედი კარგათ.
-კარგათ. ;რო გაიგოს რა მოხდება ??? არასოდეს არ მაპატიებს შევზიზღდები,
მარა არ მინდა რომ ადამიანს ვეჯავრებოდე, ეეჰ რა ვქნა არაუშავს, რაც
მოხდება მოხდეს, მაინც მე კაი არაფერი არ მელის ცხოვრებაში ;:დაღამდა ვერ
ვიძინებ, ნეტავ რა მოხდება ხვაალ ? ნეტა რა უნდა მითხრას, ან რატომ მკითხა
,რატომ კოჭლობო, რაღაცას მიხვდა ეტყობა, არა არა, არ ვიცი ვანხოთ; ნეტა
რატომ
კოჭლობდა?, Aნ რატომ ვერ შემომხედა თვალებში და საერთოდ თუ ის თბილიში იყო
სად იყო? რატომ არ ჩანდა? რაღაცაშია საქმე ოხ ნეტა მალე გათენდეს ;ჩიტების
ჭიკჭიკი მზემ გამოანათა ახალი დღე დაიწყო ახალი აზრები ახალი მოძრაობები
ისევ ჩვეულებრივი ლამაზი დღე არ მხოლოდ მისთვის და მგელკაცასთვის ;
-დაჯექი ,,,,, როგორ ხარ?
-არა მიშავს შენ?
-მეც ისე რა,, ;;სიჩუმე, გულის ძგერა, თვალებზე მომდგარი ცრემლი ,;
-რა მოხდა, სათქმელი გქონდა რაღაც
-შენ ისე რაღაც არ გეტყობა რომ ჩემი ნახვა გაგხარებოდა
-მე არ ვიცი რა არის სიხარული.
-კაი სად იყავი ამხანებში რო არ ჩანდი?
-აქ არ ვიყავი, ერთი კვირაა რაც ჩამოვედი გავიგე რაღაც მოხდა ვიღაცები
დაგხსომია თავზე.
-ხო რაღაც მასეთი იყო
-მერე, ხომ კარგათ ხარ ეხლა?
-კი რაღაც შენი ხმა არ მომწონს, რა მოხდა ? სისხლი რატომ მოგდის? მაჩვენე
ეს ტყვიის იარაა,,,,,,,, ;სიჩუმე ;რატომ გაწირე თავი?
-ვერ გეტყვი.
-რატომ?, მინდა რომ გავიგო შენგან გთხოვ მითხარი
-არა,,,, გთხოვ წადი
-მაგდებ?
-არა მარა ,,,,,,,,,,,,,,, წადი, ასე ჯობია
-კაი როგორც გინდა, მარა იცოდე, მე ძალიან მინდოდა გამეგო რატომ გაწირე
თავი, წავედი მე კარგათ.
-,,,,,, მოიცაა!! იმიტომ რომ,,, იმიტომ რომ მე შენ მიყვარხარ. ;ცრემლი
ორივეს თვალზე, აჩქარებული გულები და შეშლილი სახეები ;
-კაი მადლობა, პასუხისთვის კარგათ.
-კარგათ.
;ისევ უყვარვარ, როგორ? ნუთუ არ დავავიწყდი,? ნუთუ კიდე ვახსოვარ, მარა
რას მიმალავს? რატომა ასეთი იდუმალი?, არა სულ სხვაა ის არ არის ვისაც
ვიცნობდი ;
;მიხვდა რომ მე ვიყავი ნეტა რას ფიქრობს? მორჩა ასე ჩხოვრება აღარ
შემიძლია ; :დრო გადის;
-ესევ შეენ,? რა მოხდა?, ცრემლიანი თვალები რატომ გააქ?შემოდი სახში დაჯე
ქი, ეხლა დაწყნარდი და რა მოხდა მითხარი.
-გოგას არ ვყავრებივარ, ღამე ის დამხვედრია, შენ ეს იცოდე და დამიმალე,
შენ ის მოკალი და ესეც დამიმალე, შენ ის მოკალი შენ ჩემი სიყვარული,
მოკალი
მარა თუმცა მე მას არ ვყვარებივარ, მარა,,,,,,,,,,,,
-დაწყნარდი,! შენ კარგათ იცი რომ შენ წყენას არავის არ ვაპატიებ, ის
მწარედ ისჯება ასე რომ, მე, მე ვარ ყველაფერში დამნაშავე, ჩემი ხელით
მოკვდა
შენი სიყვარული, შენ არ გაქ უფლება ეს მაპატიო მე შენი ცხოვრებიდან
სამუდამოდ გავქრები, მარა ეს მითხარი რით შემიძლია ის ლაქა შენი გულიდან
ამოვშალო?
-შენი სიყვარულით
-რააა?? შენ არ გაქ უფლება მე შემიყვარო.!!!!
-მე ეხლა მივხვდი., რომ შენ მართლა გყვარებივარ, შენ და მეტი არავის, რაც
შეეხება მკვლელობას, მე მაგაზე არ ვნანობ, ადრე თუ გვიან მე გავმწარდებოდი
მისით შენ ეს შეაჩერე მართალია, გულიმეტკინა მარა სიმართლეს თვალებში
ჩახედე, შენ მე მომავალი უბედურებისგან გადამარჩინე.
-კი მარა ,,,,,,,,,,
-გაჩუმდი მე შენგან სიყვარულს ველი მეტს არაფერს. ვიცი რომ შენთან
ბედნიერი ვიქნები.
-კი მარა, შენ მე გული გატკინე, თანაც ბევრჯერ მე ვერ ვაპატიებ ჩემ თავს
ამას.
-მე გაპატიებ. კაი მე წავალ და შენ მოიფიქრე კარგათ.
-კაი კაი, კარგათ ;რა ვქნა ?არ ვიცი, წავალ გავისეირნებ ცოტას
დავწყნარდები ;,,,,,,, ხელი არ მახლოოთ! ნაბიჭვრებო!! ,,,,,,, მთვარემ
სისხლის ფერი
მიიღო, ქუჩაში წვიმისგან გაჩენილ გუბეში სისხლი გაერია, სიბნელეში ღმუილი
ისმოდა, მიწაზე კი მგელი და ორი ადამიანი ეგდო, სამივე სისხლში
მოსვრილები.
მგელკაცას ხელში სისხლიანი დანა ეჭირა და მეორე ხელში ადამიანის გული.,,
მოწინაამღდეგის ბოროტებით სავსე გული ;დამცეს, დამაგდეს, შური იძიეს, აი
ესა ჩემი ბედი, ისევ სისხლი, ისევ ტკივილი ;ქუჩაში მანქანების ხმაური და
მგლის ღმუილი ისმოდა, ხმა რომელიც შველას ითხოვდა;ნეტა რას მეტყვის ხვალ?,
ნეტავU ისევ ისეთი ბედნიერი ვიქნებით, როგორც ადრე? მე იმედი მაქ
დამიბრუნდება და ისევ ძველი სიყვარული გვექნება ;ღმუილი საცოდავი ღმუილი
ნეტა რა
ეშველება ჩემ ანგელოზს? Eჰმ ღმერთო, პირველად გთხოვ შველას მე ჯანდაბას,
ის,,
ის ამყოფე ბედნიერი ; თვალს დაუბნელდა;
-ჩემთან ხარ? ;იცინის; არა ანგელოზო, ცრემლის გარეშე გთხოვ
-მიყვარხარ
-ვიიცი ანგელოზო ვიცი
-არ მოკვდე რა გთხოვ.
-მოვკვდე,? ჰმმ რა დროს სიკვდილია, შენ ჩემთან ხარ მე არ მაქ უფლება
დაგტოვო, მე ხომ მაგრად მიყვარხარ.
-მეც მიყვარხარ და ყოველთვის მიყვარდი.
-არა, ნუ ტირი, შენი ცრემლი ჩემი სიცოცხლეა, შენ ჩემ სიცოცხლეს ამოკლებ
;იცინის; არა ანგელოზო, არა, არ იტირო გახსოვდეს! მე შენ მიყვარ,,,,, ;და
მისმა სულმა დატოვა სხეული, სხეული რომელიც ორი სამყაროს შორის იყო
გაჭედილი, ,სიყვარულის და ბოროტების, ბოლოს კი ისევ ძვირფასს სიკვდილს
დარჩა მისი
სული, ეხლა კი სამუდამოდ დაისვენებს მგელი და აღარ იქნება მისთვის ღამე,
ბოროტი განზრახვები, სიყვარული, ალერსი, სიხარული, და საერთოდ სიცოცხლე
დასრულდა, მისი აზრი, მისი მიზანი ,საერთოდ მისი ცხოვრების გეგმები ;
გავიდა
დრო;
-აი ეს ყვავილები შენ რომ გიყვარდა, გახსოვს? შენ მომართვი დაბადების
დღეზე, რა კაი იყავი მაშინ ეხლა? Eეხლა ცივ მიწაში ხარ და ალბათ გცივა
არა,?
მერედა რატომ არ ვარ შენთან, რომ გაგათბო? ჩაგეხუტო და ჩუმათ გითხრა, თუ
რა
ძლიერ მიყვარხარ, თუ როგორ მენატრები, როგორ მენატრება შენი გამოხედვა,
შენი ღიმილი, შენი ალერსი, შენი თბილი ლაპარაკი, ის სიტყვები რასაც
მეძახდი.
რამდენი რამე გავიხსენო, მენატრები მიყვარხარ ჩემო ანგელოზო ,,,,,,,,,,
ვინ, ვინ მითხრას ეხლა ეს სიტყვები? მე შენთან მოვდივარ ჩემო სიყვარულო
მიყვარხარ, მე შენ მიყვარხარ,,,,,,,,,,,,,,,, ;მეორე დღეს საფლავზე
დამხობილი
ახალგაზდა გოგოს გვამი იპოვეს, მის სახეზე ცრემლი კიდევ თბილი იყო მისი
ხელი კი მიწაში იყო ყვავილები დამჭკნარი და დამტვრეული, საფლავის გულზე
ეყარა.!!!
თუ ღმერთი ერთი წამით მაინც დაივიწყებდა,რომ მე ვარ ნაჭრის ნაკუწებისაგან შეკერილი პატარა თოჯინა და მე მაჩუქებდა სიცოცხლის ერთ ციცქნა ნაგლეჯს, ალბათ არ ვიტყოდი იმას რასაც ვფიქრობ, მაგრამ უეჭველად გავიფიქრებდი იმას რასაც ვამბობ.
დავაფასებდი ყველაფერს არა ღირებულების, არამედ იმის მიხედვით თუ რა მნიშვნელობა გააჩნია მას.
ვიძინებდი ცოტას, ვიოცნებებდი მეტს, მესმის, რომ თითოეულ წუთს როდესაც თვალებს ვხუჭავთ,ვკარგავთ სინათლის სამოც წამს.ვივლიდი მაშინ, როცა ყველა გაჩერებული იქნებოდა, გავიღვიძებდი მაშინ, როდესაც ყველას ეძინებოდა, მოვუსმენდი როდესაც სხვები ისაუბრებდნენ და რა გულიანად შევექცეოდი შოკოლადის ნაყინს.
თუ ღმერთი მაჩუქებდა სიცოცხლის ნაკუწს, ჩავიცვამდი შილიფად, გულაღმა დავწვებოდი მზეზე და გავაშიშვლებდი არა მარტო ჩემს სხეულს, არამედ ჩემს სულსაც.
ღმერთო, თუ გული მექნებოდა მთელს ჩემს სიძულვილს სიტყვებით გადავიტანდი ყინულზე და დაველოდებოდი მზის ამოსვლას. ვან გოგის ოცნებებით ვარსკვლავებს დავახატავდი ბენედეტის ლექსს და სერატის სიმღერას სერენადით მივუძღვნიდი მთვარეს. ჩემი ცრემლებით მოვრწყავდი ვარდებს, რათა მეგრძნო მათი ეკლების ტკივილი და ვარდის ფურცლების სისხლიანი კოცნა.
ღმერთო ჩემო, მე რომ სულ მოკლე სიცოცხლე მქონოდა.. არ გავიყვანდი არცერთ დღეს ისე, რომ ხალხისთვის არ მეთქვა , რომ თითოეული მათგანი ჩემთვის განსაკუთრებულია და ვიცხოვრებდი სიყვარულზე შეყვარებული.
ადამიანებს დავუმტკიცებდი თუ რაოდენ ცდებიან ფიქრობენ რა, რომ შეყვარება აღარ ძალუძთ,როდესაც ბერდებიან. მათ არ იციან, რომ სწორედ მაშინ ბერდებიან, როდესაც კარგავენ შეყვარების უნარს. პატარა ბავშვს ვაჩუქებდი ფრთებს, მაგრამ მას მხოლოდ ფრენის სწავლის უფლებას მივცემდი. მოხუცებს დავანახებდი, რომ სიკვდილი სიბერესთან კი არა, დავიწყებასთან ერთად მოდის. რამდენი რამ ვისწავლე თქვენგან, ხალხნო დავინახე ის, რომ ყველას უნდა მთის მწვერვალზე ცხოვრება და არც იციან, რომ ჭეშმარიტი ბედნიერება სწორედ იმაშია, თუ როგორ ადიხარ ციცაბო ფერდობზე. ვისწავლე ისიც, რომ როდესაც ახალშობილი თავისი პაწაწინა თითებით სულ პირველად ეჭიდება მამის ხელს, ეს სამუდამოა და აღარასდროს გაუშვებს მას.
ვისწავლე, რომ ადამიანს აქვს უფლება უყუროს მეორე ადამიანს ზემოდან ქვემოთ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც მას წამოდგომაში ეხმარება. რამდენი რამის სწავლა შევძელი თქვენგან, მაგრამ სინამდვილეში ბევრი აღარ გამომადგება, რადგან როდესაც მე ამ კიდობანში მომათავსებენ, სამწუხაროდ მე უკვე მომაკვდავი ვიქნები.
ყოველთვის თქვი ის, რასაც გრძნობ და აკეთე ის, რასაც ფიქრობ. რომ ვიცოდე რომ დღეს უკანასკნელად გხედავ მძინარეს, მაგრად ჩაგიკრავდი გულში და შევევედრებოდი უფალს, რომ შენი სულის დამცველად მოვევლინე. რომ ვიცოდე რომ დღეს უკანასკნელად გხედავ როგორ გადიხარ სახლიდან, მოგეხვეოდი, გაკოცებდი და მოგაბრუნებდი რომ კიდევ ერთხელ მეკოცნა. რომ ვიცოდე, რომ უკანასკნელად მესმის შენი ხმა ფირზე ჩავიწერდი თითოეულ შენს სიტყვას, რათა დაუსრულებლად შემეძლოს მისი მოსმენა. რომ ვიცოდე, რომ ეს ჩვენი უკანასკნელი წუთებია, გეტყოდი `მიყვარხარ~, თითქოს არ ვიყო დარწმუნებული რომ შენ ეს უკვე იცი.
ყოველ გათენებასთან ერთად ცხოვრება ახალ_ახალ საშუალებებს გვაძლევს რომ ლამაზად ვაკეთოთ ჩვენი საქმე, მაგრამ თუ ახლა მე ვცდები და დღეს ამის მეტი არაფერი დაგვრჩენია, მინდა გითხრა თუ რა ძლიერ მიყვარხარ და რომ არასოდეს დაგივიწყებ.
ხვალინდელი დღე არავის აქვს გარანტირებული_ახალგაზრდას თუ მოხუცს.შეიძლება დღეს უკანასკნელად ხედავ მათ ვინც გიყვარს, ამიტომ ნუღარ დაელოდები მეტს, იცხოვრე დღევანდელი დღით, რამეთუ არ იცი ხვალინდელი დღე იქნება თუ არა და მერე ნამდვილად დაგწყდება გული, რომ ვერ გამონახე დრო ღიმილისთვის, მოფერებისთვის, კოცნისთვის და რომ დაკავებულობის გამო ვერ შეუსრულე შენს საყვარელ ადამიანს უკანასკნელი სურვილი. გვერდიდან არ მოიშორო ისინი, ვინც გიყვარს, ჩუმად ჩასჩურჩულე თუ რაოდენ გჭირდებიან ისინი, გიყვარდეს და ფაქიზად მოეპყარი მათ, დროს ნუ დაიშურებ რომ უთხრა `ვწუხვარ~, `მაპატიე~, `გეთაყვა~, `გმადლობთ~ და ყველა ის სასიყვარულო სიტყვა, რომელიც იცი.
შენ არავინ გაგიხსენებს შენი ფარული ფიქრების გამო. შესთხოვე უფალს, რომ მოგცეს ძალა და სიბრძნე მათ გამოსახატავად. უჩვენე შენს მეგობრებს თუ რაოდენ მნიშვნელოვანია თითოეული მათგანი შენთვის.
გაუგზავნე ეს სიტყვები ყველას, ვისაც გსურს..
თუ დღეს ამას არ გააკეთებ, ხვალინდელი დღე ისეთივე იქნება როგორიც იყო გუშინდელი და თუ ამას არასოდეს არ გააკეთებ, არც მაგით დაშავდება რამე..
დაიწყე შენი ოცნებების ახდენა, ახლა სწორედ ეს მომენტია!
მოგბეზრდა სიცოცხლე რომელიც უფალმა მოგანიჭა შენ?
მოგბეზრდა ბოსტნეული და მწვანილი? ისინი ავადდებიან უჭმელობით!!!
გინდოდა ადიდასი და გიყიდეს ნაიკი? მათ აქვთ მხოლოდ ეს ერთი ფირმა!!!იცავ დიეტას? ისინი კვდებიან სისუსტით!!!მოგბეზრდა მშობლების   გაუთავებელი ყურადღება>? მათ არ ყავთ მშობლები!!!მოგბეზრდა სწავლა ? მათ სურთ სწავლა !!!
მოგბეზრდა ჩვეულებრივი თამაშები? მათ აქვთ მხოლოდ ეს სათამაშო!!!
არ გინდა დასაძინებლად დაწოლა? მათ კი არ უნდა სიზმრებიდან გამოპხიზლება!!!
ასე რომ იყავი კმაყოფილი იმით რაც უფალმა მოგცა შენ იცხოვრე იმით რაც გაგაჩნია და არა იმით რაც სხვას აქვს მადლობა გადაუხადე უფალს იმისთვის რომ უბრალოდ ცხოვრება მოგანიჭა შენ!!!
'' სიკვდილის არ მეშინია, მაგრამ იმის კი მეშინია, სასაფლაოდან ყველა რომ წამოვა და მე იქ დავრჩები ''
GVIYVARDES ERTMANETI DA SHEVDZLEBT YVELAFERS ...

შებინდებულიყო... ზღვის ტალღები საიდუმლოდ ეჭორავებოდნენ, ეჩურჩულებოდნენ ოქროსფერ სანაპიროს. შორს მთა მოჩანდა უზარმაზარი. მთის ერთ კალთაზე ერთი მარტოხელა ხე იდგა. ხი ძირში სიყვარულის სადღეგრძელო ისმებოდა. ქორწილი იყო - ბუნების ქორწილი და სიყვარულის თაკარა მზე ანათებდა იქვე, ჩრდილში დამსხდარ გოგონასა და ბიჭის გულებს. გოგო 16ის იყო, ბიჭი 19-ის.
- ხვალ მიდიხარ თბილისში? კარგი რა, ხომ იცი რომ ერთ თვეს ვერ გავძლებ უშენოდ. - ბუზღუნებდა გოგო, - არ შემიძლია. სულ ცოტა ერთი თვე ვაპირებ აქ დარჩენასო, ესე ბრძანა დედაჩემმა. რა გავაკეთო აქ უშენოდ? მზე და ზღვა??? ნუთუ გგონია რომ შენს გარდა სხვა მზე მჭირდება?
გოგო აცრემლებული შეაცქერდა ბიჭს.ბიჭი ჩაფიქრებული და ოდნავ სევდიანი ჩანდა. გოგოს აცრემლებული თვალები რომ დაინახა, გამოფხიზლდა.
-ნუ სულელობ! მე მართლა საქმე მაქვს. გთხოვ, ნუ გგონია რომ შენგან წასვლა მინდა.! უბრალოდ ლუკას დახმარება სჭირდება . დიდი პრობლემები აქვს. მე..მე დავამთავრებ თუ არა საქმეებს, მაშინვე ჩამოვალ... მე ძალიან მომენატრები. ხო იცი რომ უშენოდ სუნთქვა არ შემიძლია?? მიყვარხარ.. და ბიჭმა მონატრებული, წრფელი კოცნით აკოცა გოგოს. გოგომ ტირილს უმატა.
დაღამდა.. სახლში უნდა წასულიყვნენ. ბიჭი იმ ღამით მიდიოდა. უყურებდა, თავს ევლებოდა, ეფერებოდა გოგოს.
არ დაივიწყო, რომ შენ ჩემი ცხოვრების აზრი ხარ და რომ ბედის უდიდესი საჩუქარი მყავხარ. შენთან სიცოცხლე ჩემთვის სამოთხეში ყოფნაზე უფრო დიდი ბედნიერებაა. შენსავით არავინ მყვარებია და ასე არავიზე მიფიქრია. მიყვარხარ! გესმის??? მი-ყვარ-ხარ!
გოგო აღარ ტიროდა. უღიმოდა და , თუმცა გულში რაღაც ავად ჩხვლეტდა, უკვე იჯერებდა რომ ყველაფერი კარგად იქნებოდა.
გოგო მალე წავიდა და ბიჭი მარტო დარჩა. ცასა ახედა და მთელი თავისი ცხოვრება თვალწინ გადაეშალა. დიდხანს აკვირდებოდა და თითქოს ხვდებოდა, რომ არც ისე ერთფეროვანი ცხოვრება ჰქონია. მაგრამ უფრო დიდი სიყვარულის გამოხატვა იყო საჭირო.
დილით გაიღვიძა და ფანჯარაში გაიხედა. მატარებეი თბილისს მოახლოებოდა. სადგურზე თავისი ძმაკაცი ლუკა დახვდა. ლუკამ იქვე უთხრა რა საქმეც ქონდა. ბიჭი სახლშიც არ მისულა. პირდაპირ გაჰყვა ლუკას საქმეზე.
გზაში არც დალაპარაკებია. ღრმად ჩაფიქრებული ჩანდა. იჯდა მანქანაში, ხელში ფურცელი და პასტა ეჭირა და რაღაცას წერდა.
მალე \"ადგილზე\" მივიდნენ. იქ უამრავი ხალხი იყო შეკრებილი .ძალიან ხმამაღლა იგინებოდნენ და კამათობდნენ. ბიჭი ხალხს შეერია. მალე დიდი ჩხუბი ატყდა - ეს ბიჭის ბრალი არ იყო. უცბად ქუხილივით ხმა გაისმა და ხალხი გაიფანტა.
...ერთმა გამვლელმა ხალხის შუაში ორი სისხლიანი ბიჭი შენიშნა. ლუკა სულ ამოსვრილი იყო თოკას სისხლში.
- ლუკა. მე დღეს ბევრი რამე გავიგე - ეჩურჩულებოდა თოკა.- ერთ რაღაცას გთხოვ! იცოდე , რომ ამქვეყნად სიყვარულით უნდა იცხოვრო. პირველ რიგში-გიყვარდეს! ხო, კიდევ ჩემ ხატიას გაუფრთხილდი, გთხოვ არაფერი მოაკლო..ხო იცი, როგორ მიყვარს. -ლუკა ყველაფერზე ეთანხმებოდა და ტან ცდილობდა, რამით მიხმარებოდა. ბიჭი ჩურჩულებდა, მაგრამ თანდათან ამის ძალაც ეცლებოდა.
- ლუკა,ძმურად გთხოვ, ხატიას ჩემი თავი არ დაავიწყო. იბრძოლე იმისთვის რომ ბედნიერი იყოს. - ბიჭს ძალიან, ძალიან ტკიოდა. რამდენიმე წითიც და..
..უცბად ყველაფერი გარშემო დადუმდა. ლუკა გამოფხიზლდა . თავი აწია და უკანასკნელი ხმით იღრიალა ..
გ ა თ ა ვ დ ა..
......................................................
დღე იყო. დაახლოებით 3 საათი. გოგო ზღვის პირად იჯდა და ლამაზ კენჭებს არჩევდა. თან ბიჭზე ფიქრობდა. უცბად ქარი ამოვარდა და გოგო დიდმა ტალღამ შეიტაცა. გოგომ გონება დაკარგა.
სამი დღის მერე გაიღვიძა.თბილისში იყო, რომელიღაც საავადმყოფოში. ლუკა დაინახა. ლუკა გოგოს ჩაეხუტა. გოგომ გაიღიმა და თოკაზე კითხა. ღიმილი სახეზე შეაშრა და კითხვით სავსე თვალებით შეაშტერდა. ლუკამ შარვლის ჯიბიდან ფურცელი ამოიღო, გაშალა და გოგოს მიაწოდა. გოგომ წაიკითხა:
\"სიცოცხლე მინდა. მინდა მიყვარდეს\" (ეს სიტყვები თოკამ სიკვდილის დღეს მანქანაში დაწერა)
......................................................
დაღამდა. ზღვას მგლოვიარე შავი ემოსა და ფიქრობდა.. არც ირხეოდა. შორს ისევ მოჩანდა მთა. რომლის ერთი კალთა მოშიშვლებულიყო. ხე გამხმარიყო და მის ძირში ბუნების ქორწილიც შეწყვეტილიყო. იქვე, მთვარის ჩრდილში ცხოვრებისგან განმარტოებული ახლა უკვე სხვა გოგონა იჯდა და სიყვარულის თაკარა მზის სხივს დიდი იმედით ელოდა.
მან ხომ არ იცოდა, ამისთვის რომ დაისჯებოდა...
ელოდა ალბათ ამიტომ..






ტირი?
_ჰო, ვტირი...
_მერედა რატომ?_ეს მკითხა ქარმა დარჩენილს მარტოდ.
_გიყვარს?
_ჰო, მიყვარს...
_რამ შეგაყვარა_ დამძახის ქარი, მე უფრო მეტად მომაწვა დარდი... ქარი კი
ქროდა დღისით და ღამით, და მეკითხება:
_რად გიყვარს მაინც? თუ მიგატოვა და გიღალატა ის სიყვარულის რაღა ღირსია?
_დამნაშავეა, მაგრამ რა ვუყო, რომ ჩემი გული მხოლოდ მისია...
_პატარა ქალო ნუ გადამრიე აღარ უყვარხარ ის ხომ სხვისია.
_გაჩუმდი ქარო, ნუ ვეყვარები, არ დავუჩოქებ ნება მისია. მაგრამ სიყვარულს
და წმინდა გრძნობებს არავის ვაძლევ სესხად, ნისიად...
უკვე დაბნელდა და სიჩუმეში, ისე გაისმა ქარის ზუზუნი, მტვრის კორიანტელს
ცაში ახვევდა, მოჰქონდა ჩემთან ხეთა ჩურჩული:
_მარტო ის გიყვარს?_ მკითხა ჭადარმა._მარტო იმისთვის ტირიხარ ასე?
ვუწყრებით იმას, ვიმც ამისთანა ძლიერ სიყვარულს დაასამარებს. ვინც შენისთანა
გულის მეუფეს გართობის ფიქრთან გაათანაბრებს.
და ამის შემდეგ ძალიან ხშირად ქარს მოყვებოდა ცრემლების წვიმა, და ჩემთან
ერთად ტიროდა ყველა: ქარი, ჭადარი, მეცა და წვიმაც.
ბოლოს სულ ბოლოს ქალის კივილი გაიგონა...-`ვაიმე
დედა~-დაიწერა ბაგეზე.
თვალები ძვლივს გაახილა...
..უცნობი კედლები_მოთეთრო-მონაცრისფრო.
`სადა ვარ?~_გაიფიქრა... ფიქრი არ დააცალეს თეთრ ხალათიანმა ექიმებმა.
_თვალები გაახილა! ცოცხალია... ცოცხალი!
_გადარჩა?
_სადა ვარ?_ და ვარც თქვა ეს ორი სიტყვა... გონება დაძაბა და გაახსენდა...
მშვენიერი დღე იყო, ღრუბლის ნაფლეთებს შორის მზე იჭყიტებოდა, დილით
მეგობართან წავიდა. არ შეეძლო ვინმესთვის არ გაენდო თავისი სატკივარი. ეგონა რომ
არ ვთქვა გული გამისკდებაო. არავინ დახვდა სახლში. ნელა დაეშვა კიბეზე. არ
თავდებოდა კიბის საფეხურები... მისგან შეუმჩნევლად წამოეწივნენ ფიქრები...
`რა ბედნიერი ვიყავი გუშინ და რა უბედური ვარ ახლა...~_ფიქრობდა გოგონა და
ამ ფიქრებში ქუჩაში გავიდა.
`რა იქნება მომავალში... დამიბრუნდება?!. არა, ამაყია, ზედმეტად ამაყი,
ვერ მაპატიებს, ვერა...~
_გოგონი, ფრთხილად მანქანა!_ უყვირა ვიღაცამ.
მძღოლის შეშინებული თვალები... ტკივილი... ვიღაცამ იკივლა... `ვაიმე
დედა~_ შეაშრა ბაგეზე.
_სამი დღე იცოცხლებს, მერე ვერაფერს შეგპირდებით,_ჩუმად უთხრა ექიმმა
მშობლებს...
რამ გააღვიძა მაინცდამაინც იმ წუთში, ხომ ვერ გაიგებდა ექიმის სიტყვებს...
მაგრამ, ბედისწერა იყო ალბათ ესეც...
_მაშ, სამოცდათორმეტი საათი დამრჩა?! ო, ღმერთო, როგორ არ მინდა სიკვდილი,
არ მინდა ღმერთო, შემიბრალე ნუ გამწირავ...
..ღმერთს არ ესმოდა მისი...
თვალსა და ხელს შუა აკლდებოდა დრო, ორი დღე გავიდა უკვე... ის კი იწვა და
ფიქრობდა, ცდილობდა მის მახსოვრობაში შემორჩენილი ყოველი წამი აღედგინა...
..ღმერთს არ ესმოდა მისი... ანგელოზს რა უნდაო მიწაზე...
`ღმერთო! მაცოცხლე გემუდარები!.. მის უნახავად მაინც ნუ მომკლავ!..~
ღამითაც არ იძინებდა: `ძილი სამუდამო სასუფეველშიც მეყოფაო,~საათს
უყურებდა... გრძნობდა როგორ აკლდებოდა საათები, წუთები, წამები... ყოველ წუთს
თავს აბეზრებდნენ მნახველები, უაზრო კითხვებით ართმევდნენ მისთვის ესოდენ
ძვირფას დროს... გაიღებოდა კარები და ცრემლიანი თვალები... ნუგეში...
`ნუ გეშინია, მალე გამოჯანმრთელდებიო.~ გასულები კი ამბობდნენ: `ვაი შვილო
რა ბავშვი უნდა მოკვდესო!..~
საათს დახედა... სამი საათის სიცოცხლე დარჩენოდა... როგორ უცბად გასულა
დრო... როგორ არ უნდა ახლა ვინმემ შეაწუხოს... კარებმა გაიჭრიალა...
თაიგული... სიშავემდე წითელი ვარდების თაიგული ფარავდა მოსულის სახეს...
`...ჩემი საყვარელი ყვავილები... ნეტავ ვინ მომიტანა?..~ ყვავილებს შორის
ნაცნობ თვალებს წააწყდა... ის უხერხულად იდგა კარებში, მერე გამოერკვა,
მიუახლოვდა... ყვავილებს შორის დაკარგული თვალები დააკავა... სკამი მისწია
ახლოს და დაჯდა...
..ერთხანს დუმილს უსმენდნენ...
..თვალებით ეძახდნენ ერთმანეთს...
..ბოლოს დაირღვა სიჩუმე...

_დღეს გავიგე შენი ამბავი, არ მჯეროდა სანამ ჩემი თვალით არ გნახე...
ბიჭები მაშაყირებდნენ მეგონა... მერე კახამ დაიფიცა... მაინც არ მჯეროდა, ვერ
ვიჯერებდი, ვერ წარმომედგინა... სანამ მოვიდოდი ყვავილები გიყიდე...
გახსოვს იები რომ მოგიტანე?!.
_რა თქმა უნდა...
_ერთად რომ დავდიოდით ხელგადახვეულები?
_მახსოვს...
_გახსოვს ის დღე, სიყვარული რომ აგიხსენი?
_რა დამავიწყებს... მე ყველაფერი გავიხსენე, რადგან ვიცი რომ ხვალ აღარ
ვიქნები...
_მე შენ მიყვარხარ!..
_სიბრალული გალაპარაკებს...
_მე შენ მართლა მიყვარხარ!..
_არ მითხოვია შენთვის შებრალება...
_შენ არ გჯერა ჩემი, მე კი ვიცი, მაგრამ, აი რა...
_არ არის საჭირო, გეხვეწები...
_მე, მეშEნ მიყვარხარ! ღმერთს გეფიცები მიყვარხარ!..
..ისევ დუმილი, არ უნდოდა საათზე დაეხედა, გრძნობდა წუთებიღა დარჩენოდა...
_იცი რაა?
_რაა?
_მინდა, რომ ამ ქვეყნიდან წასულს შენი ტუჩების სითბო გამყვეს!..
..და ტუჩები დაეწაფნენ ერთმანეთს...
..ყვირილმა საავადმყოფო შეძრა...
თეთრ კარებში შესვლას ერთმანეთს ასწრებდნენ ექიმები, მშობლები,
მეგობრები...
ლოგინთან დაჩოქილი ბიჭი გაშეშებულიყო... ცხელი ცრემლები ისე მოსრიალებდნენ
სახეზე, როგორც წვიმის წვეთები მინაზე...
..სიშავემდე წითელ ვარდებს მოეწყინათ უსიცოცხლო ხელებში...
..ტუჩებს ჯერაც შემორჩენოდათ სითბო...






არ გიყვარვარო! – ვეღარ მეტყვი ცილისწამებით,
თავადაც ხედავ, საკუთარ თავს მტრად რომ ვექეცი,
რომ შენზე ფიქრში თენებით და შემოღამებით
ჩემსავე სხეულს სუნთქვასავით გამოვექეცი.
ვერ მეტყვი, რომ შენს მოძულესთან დავალ მოყვრებით,
რომ შენს მოშურნეს თვალთმაქცური ჟინით ვხლებივარ,
რომ მორჩილების კვნესითა და ამოოხრებით
შენს სისასტიკეს ერთხელ მაინც შევბრძოლებივარ.
ვერ მეტყვი – თითქოს საკუთარ თავს ვუმზერ პატივით,
რომ შენს სამსახურს არ მივიჩნევ მე ჩემს ღირსებად,
რომ შენი მზერა არ მიზიდავს ანდამატივით
და სიყვარული გადამექცა გასაძლისებად.
მაგრამ შენ გიყვარს ის, ვინც ცხადად ხედავს შენს ცოდვებს,
მე კი სიბრმავე ბედისწერის სასჯელად მომდევს.
ლოდინი.........
მე აქ ვარ,
ფეხაკრეფით დავიარები ოთახთა შორის.

მე აქ ვარ მომაკვდავი
და მომლოდინე შორეულ ფიქრთა მომწყვდეული ირგვლივ კოშმარში.
ლოდინის მიერ მიყენებულ ჭრილობას მძიმეს ნაღველს და დიდ ჭრილობას ჭრილობას მატებს....
სევდას დაჩრდილულს მოლოდინით აღსავსე სულით..
თითქოს მარტო ვარ და სიმარტოვეც ჩემს წუხილს ერთვის.
შორს გატყორცნილი იმედივით შევყურებ ფანჯრებს.
ფანჯრებს ჭუჭყიანს, დაორთქლილს და სულ მთლად დათოვლილს.....
ცაში ავაპყრობ ნამტირალ თვალებს, ცრემლებით სავსეს, შენს დაბრუნებას ციდან ველი ცისფერ ქარავნით.
ო, როგორ შორს ხარ!ო, როგორ შორს ხარ!....
ცრემლები ტანჯვას უერთდება, ტანჯვას მწამებლურს, ფიქრთა ბურუსში გზააბნეულს სევდა გამრიყავს, ტანჯვას ვით ქცეულს, მოლოდინის ცხოველურ სურვილს, მარტოდ მტანჯველი შენს საძებრად მომიწევს გული.....
გთხოვ მაპატიო და შეიწყალო ცოდვილი სული, მე არ ვიყავი ღირსი შენი,შენი დანდობის.......
მე ვერ გავუძლებ უშენობით მოტანილ დარდებს

და მივეცემი აბობოქრებულ ფიქრების ტალღებს.

შენთვის დავკრეფდი ტრიალ მინდორზე მე ველურ ვარდებს

და… სიგიჟესაც ჩავიდენდი გვერდით რომ მყავდე.

და ჩემს სიგიჟეს მივაწერდი თაფლისფერ თვალებს,

ხშირად მდუმარეს,დაფიქრებულს,სულ რომ მაწვალებს.

თაფლისფერ სითბოს,დაუცხრომელ ვნებას და ალერსს

მე წაგართმევ და... შენ გააღებ უმზეო თვალებს.
გააღებ თვალებს… დაიწყებ ძებნას,

გსურს რომ იპოვო ის ძველი მზერა….
შენ ვერ გაუძლებ უჩემობით მოტანილ დარდებს

და… სიგიჟესაც ჩაიდენდი გვერდით რომ გყავდე!
რამ მომიყვანა ახლა ვფიქრობ ტაძარში მარტო
მე ხომ უშენოდ აქ არასდროს არ მილოცია
ყველა ხატის წინ დაგვინთია წმინდა სანთელი
და ყველა ხატი სათითაოდ დაგვიკოცნია..
მოვედი ალბათ იმიტომ, რომ გაგიხსენო
მოვედი, ვუთხრა ღვთისმშობლის ხატს ჩემი სათქმელი
რომ დღეს აღარ ვარ შენთან ერთად, მოვედი მარტო
და ორის ნაცვლად აინთება ერთი სანთელი..
შენ ყველას უსმენ, შენი ხმა კი არავის ესმის
ერთი თხოვნა მაქვს ღვთისმშობელო, მომისმენ ალბათ,
მიეცი ძალა შენ ხატის წინ დაჩოქილ შვილებს
რომ არასოდეს არ დაინთოს სანთელი ცალად
ჯერ არასდროს არ შობილა მთვარე ასე წყნარი!
მდუმარებით შემოსილი შეღამების ქმნარი
ქროლვით იწვევს ცისფერ ლანდებს და ხეებში აქსოვს...
ასე ჩუმი, ასე ნაზი ჯერ ცა მე არ მახსოვს!
მთვარე თითქოს ზამბახია შუქთა მკრთალი მძივით,
და მის შუქში გახვეული მსუბუქ სიზმარივით
მოსჩანს მტკვარი და მეტეხი თეთრად მოელვარე...
ჯერ არასდროს არ შობილა ასე ნაზი მთვარე!
აქ ჩემს ახლოს მოხუცის ლანდს სძინავს მეფურ ძილით,
აქ მწუხარე სასაფლაოს ვარდით და გვირილით,
ეფინება ვარსკვლავების კრთომა მხიარული...
ბარათაშვილს აქ უყვარდა ობლად სიარული...
და მეც მოვკვდე სიმღერებში ტბის სევდიან გედად,
ოღონდ ვთქვა, თუ ღამემ სულში როგორ ჩაიხედა,
თუ სიზმარმა ვით შეისხა ციდან დამდე ფრთები,
და გაშალა ოცნებათა ლურჯი იალქნები;
თუ სიკვდილის სიახლოვე როგორ ასხვაფერებს
მომაკვდავი გედის ჰანგთა ვარდებს და ჩანჩქერებს,
თუ როგორ ვგრძნობ,
რომ სულისთვის, ამ ზღვამ რომ აღზარდა,
სიკვდილის გზა არრა არის ვარდისფერ გზის გარდა;
რომ ამ გზაზე ზღაპარია მგოსანთ სითამამე,
რომ არასდროს არ ყოფილა ასე ჩუმი ღამე.
რომ, აჩრდილნო, მე თქვენს ახლო სიკვდილს ვეგებები,
რომ მეფე ვარ და მგოსანი და სიმღერით ვკვდები,
რომ წაჰყვება საუკუნეს თქვენთან ჩემი ქნარი...
ჯერ არასდროს არ შობილა მთვარე ასე წყნარი
უსიყვარულოდ
მზე არ სუფევს ცის კამარაზე,
სიო არ დაჰქრის, ტყე არ კრთება
სასიხარულოდ...
უსიყვარულოდ არ არსებობს
არც სილამაზე,
არც უკვდავება არ არსებობს
უსიყვარულოდ.
მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული
უკანასკნელი,
როგორც ყვავილი შემოდგომის
ხშირად პირველს სჯობს,
იგი არ უხმობს ქარიშხლიან
უმიზნო ვნებებს,
არც ყმაწვილურ ჟინს, არც ველურ ხმებს
იგი არ უხმობს...
და შემოდგომის სიცივეში
ველად გაზრდილი,
ის გაზაფხულის ნაზ ყვავილებს
სულაც არა ჰგავს...
სიოს მაგივრად ქარიშხალი
ეალერსება
და ვნების ნაცვლად უხმო ალერსს
გარემოუცავს.
და ჭკნება, ჭკნება სიყვარული
უკანასკნელი,
ჭკნება მწუხარედ, ნაზად, მაგრამ
უსიხარულოდ.
და არ არსებობს ქვეყანაზე
თვით უკვდავება,
თვით უკვდავებაც არ არსებობს
უსიყვარულოდ
ეხლა, როცა ამ სტრიქონს ვწერ, შუაღამე იწვის, დნება,
სიო, სარქმლით მონაქროლი, ველთა ზღაპარს მეუბნება.

მთვარით ნაფენს არემარე ვერ იჩილებს ვერცხლის საბანს,
სიო არხევს და ათოკებს ჩემს სარქმლის წინ იასამანს.

ცა მტრედისფერ, ლურჯ სვეტებით ისე არის დასერილი,
ისე არის სავსე გრძნობით, ვით რითმებით ეს წერილი.

საიდუმლო შუქით არე ისე არის შესუდრული,
ისე სავსე უხვ გრძნობებით, ვით ამ ღამეს ჩემი გული.

დიდი ხნიდან საიდუმლოს მეც ღრმად გულში დავატარებ,
არ ვუმჟღავნებ კვეყნად არვის, ნიავსაც კი არ ვაკარებ.

რა იციან მეგობრებმა, თუ რა ნაღველს იტევს გული,
ან რა არის მის სიღრმეში საუკუნოდ შენახული.

ვერ მომპარავს ბნელ გულის ფიკრს წუთი წუთზე უამესი,
საიდუმლოს ვერ მომტაცებს ქალის ხვევნა და ალერსი.

ვერც ძილის დროს ნელი ოხვრა, და ვერც თასი ღვინით სავსე,
ვერ წამართმევს მას, რაც გულის ბნელ სიგრმეში მოვათავსე.

მხოლოდ ღამემ, უძილობის დროს სარქმელში მოკამკამემ,
იცის ჩემი საიდუმლო, ყველა იცის თეთრმა ღამემ.

იცის - როგორ დავრჩი ობლად, როგორ ვევნე და ვეწამე,
ჩვენ ორნი ვართ ქვეყანაზე:მე და ღამე, მე და ღამე!..
წუხელ ნამთვრალევს ბევრი ლექსი დამიწერია...
მთელი ცხოვრება სულ წამებში აღმიწერია...
უცნობზე ფიქრით ამივსია ცრემლით თვალები,
მე ამ ცხოვრებას არც გავურბი, არც ვემალები...
როგორ მიხვდები შენ ჩემს გრძნობას, ანდა იარას?
მე გულზე ისეც ბევრმა დარდმა გადამიარა...
მაგრამ რა იცი ვის ეკუთვნის ეს ჩემი დარდი,
იქნებ არავის აღარ ვუთხრა: მეც შემიყვარდი!...
წუხელ ნამთვრალევს ბევრი ლექსი დამიწერია...
ერთ ლექსზე შენი სახელიც კი წამიწერია...
იქნებ დამწერმა, წამკითხავმაც იქნებ ინანოს,
...იქნებ ამ გულმა სიყვარული დაიგვიანოს...
იქნებ უეცრად მე ცრემლებმაც კი მომაკითხონ...
ალბათ ვერაფრით გავიხსენებ წარსულს, რომ მკითხონ...
ხშირად ტაძარში შესულს ლოცვად ჩამძინებია...
დამმძიმებია ეს ცხოვრება, დამმძიმებია...
ასე არასდროს მიფიქრია მე ცხოვრებაზე...
ჩავფიქრებულვარ, ვერც კი ვხვდები ვისზე ან რაზე...
ლექსი დავწერე არც კი ვიცი უკვე რამდენი...
მონანიებად ჩამითვალეთ სიტყვა ამდენი...
წუხელ... ნამთვრალევს... ბევრი ლექსი დამიწერია...
მაგრამ არ ვიცი მე გრძელი გზა თუ მიწერია...
მე მესიზმრება რაღაც არა4ვეულებრივი,
რაღაც სპეტაკი და უმწიკვლო, როგორც ცის ვნება,
ჰაეროვანი-როგორც სიოს ნელი ალერსი,
მსუბუქი- როგორც გაზაფხულის დღეთა შვენება.
მე მესიზმრება ქვეყნისაგან განშორებული
მხურვალე ლოცვით დაქანცული ქალწულთა კრება,
და თვალთა ცქერა სათნოებით, ლმობით აღვსილი - მე მესიზმრება.
მე მესიზმრება რაღაც წმინდა, შორი ქვეყანა,
სადრაც, ოდესღაც ზმანებული, ერთხელ ნახული,
მე მესიზმრება ანგელოსტა ციური ნანა,
რამის დუმილში 4აქსოვილი და 4ასახული.
ტკბილი ოცნება გამიტაცებს ვიტ სიზმარ-ცხადი,
მკრთალი სინათლის სევდის ნისლი მიდის და ქრება...
და რარაც წმინდა, შორეული, უცხო ქვეყანა - მე მესიზმრება
მე მესიზმრება უხმო ძილი, სამარადჟამო,
ირგვლივ ბინდ-ბუნდი და დუმილი დაურღვეველი,
მესმის, არც მესმის ქვეყნიურთა ვნებით ძახილი,
თუ ეს სიოზე თრთის, შრიალებს მწვანე ტყე-ველი?
თუ ეს ზღვის ზვირთთა სიმრერაა, უცებ რომ სცხრება?
და ტკბილი ძილი , სამუდამო, დაურღვეველი - მე მესიზმრება
ე ხიდთან ვხვდები პატარა გოგოს,
მას გონია რომ მე იგი მიყვარს,
მე მხოლოდ მისი თვალები მომწონს.
ჩემი ტუჩები მის თვალს ეხება,
იგი კრთის, როგორც ჩიტი პატარა,
იმ ღამეს მე მას ვაჩუქე კოცნა,
რომელიც კუბოს კარამდე ატარა.
და ისე მოკვდა, რომ ვერ გაიგო,
მე ის მომწონდა და არ მიყვარდა,
მაგრამ მე მაინც სულ მის საფლავზე,
ლამაზ ყვავილთა კონა მიმქონდა.
და ერთხელ როცა ყვავილი დავდე,
დაღლილ დაქანცულს, უკვე დაკარგულს,
ბრწყინვალე თვალზე შევნიშნე ცრემლი,
თურმე სტიროდა წარსულ სიყვარულს.
და მე იმ დღიდან სხვა ქალი მძულდა,
დროს მე მივყავარ და მე დრო მიმყავს.
ხალხო გაიგეთ მე ის გოგონა
ცოცხალი მომწონდა მკვდარი კი მიყვარს!!!
დავიღალე ვზივარ მარტო
თვალზე ცრემლი აღარ შრება
მზის სინათლე მეზიზღება
შენი სახე მესიზმრება
ნავრა,ოცნებაში
ჩემ ფიქრებში ისევ რჩება
გავიღვიძებ ყველაფერი,ღამის ბინდში იკარგება
დრო არ მინდობს
მიდის ნელა
სევდა ტანჯვა მემატება
შენი თვალები მელანდება
შენი კოცნა მენატრება
სიყვარულო სად ხარ ნეტა?
ვიცი არსებობს ზეცაში ღმერთი,
არსებობს ცოდვა დიდი და მცირე,
რაგინდ თვალებში მაყარონ ფერფლი,
არც დავმცირდები, არც დაგამცირებ.

უსასოობა თვალებში მიმზერს,
ასე მგონია დავრჩი წყალგაღმა,
თუმც ბევრს ვპოულობ ტირილის მიზეზს,
მაინც ვერ ვბედავ ტირილს ხმამაღლა.

ვიცი არსებობს ცრემლის სიმლაშე,
ვიღაცის შიში და მორიდება,
და მჯერა მართალს უფლის წინაშე,
თავის მართლება არ მომინდება.

ვიცი არ მომცემს სინდისი ნებას,
ვინმეს სიმხდალით თავი გავაცნო,
მე შეველევი უძირო გრძნობას,
უფრო მაღალი რწმენის სანაცვლოდ.

ვიცი სიკვდილზე ძნელია უფრო,
როცა ჭრელ მინდორს სეტყვა გადახნავს,
როდესაც რჩები ზეცაში უფრთოდ,
და გიკრძალავენ ტირილს ხმამაღლა.
გეტყვი, დამთავრდა, აღარ მიყვარხარ,
ქარმა წაიღო ის გრძნობა ძველი,
შენ რომ გიყურებ, ფიქრით სხვაგან ვარ,
მერე წავალ და არაფერს გეტყვი.
გაივლის დრო და მოვა ზამთარი,
დარდი ფიფქებად დაიწყებს თოვას,
რომ შემცივდება, დაბერავს ქარი,
ჩემს გასათბობად არავინ მოვა...
ხმადაბლა ისევ რომ ამღერდება
"ვერხვის ფოთოლთა თეთრი ლაშქარი",
შენი თვალები გამახსენდება
და ისევ ისე დაბერავს ქარი.
ისევ გაჩნდები ღამის სიზმრებში,
ძველ სურათებსაც ვიპოვი სადმე,
ჩავიძირები ისევ ფიქრებში
და გულში ისევ ჩუმად გინატრებ.
გეტყვი, დაბრუნდი, მე შენ მიყვარხარ,
ჯერ კიდევ მახსოვს ის გრძნობა ძველი,
რომ ვერ გიყურებ, დარდით აღარ ვარ,
შენ კი წახვალ და არაფერს მეტყვი.
შენი სურათი მე მაქვს სახსოვრად
და იგი მიყვარს რადგან შენია
ან რა ძალაა რო არ მიყვარდეს
შენგან მის მეტი რა დამრჩენია
მომენატრება შენთან შეხვედრა
მაგრამ ვაი,რომ იქ არ იქნები
მთვარის ნათელზე დახედავ სურათს
შუა ღამისას ავქითინდები ... მე შენ არასდროს არ დაგივიწყებ,
მაშინ სრულიად გულ-ქვა ვიქნები,
დამავიწკდები მაშინ როდესაც
ამ ქვეყანაზე აღარ ვიქნები...
                                    ***
ოცნება ზღაპრული სამყაროა,წუთიერი ბედნიერებაა.თუ ადამიანს ოცნების უნარი არა აქვს,ის მეცხრე ცაზე არასოდეს ყოფილა,ბედნიერად არ უგრძვნია თავი.ამბობენ,ადამიანი რომ იბადება მისი ბედის წერილიც მაშინვე იწერება და მისი განუყრელიაო.მართალია,საკუთარ ბედის წერას ვერსად გაექცევი.
  ეჰ,როგორი ლამაზია ოცნება,მაგრამ წამიერია.როცა გამოერკვევი და რეალობას დაუბრუნდები,გულის სიღრმეში ჩაგწვდება ის რაც ყველაფრისგან შორსაა.ოცნება ოცნებაა და მეტი არაფერი.გინდა დროებითი ბედნიერება?იოცნებე და შენზე ბედნიერი ქვეყნად არავინ იქნება.დახუჭე თვალი და გაექცევი ყველას და ყველაფერს,რაც გიკლავს გულს და რაც გირთულებს სიცოცხლეს.
    ალბად ქვა უნდა იყო ადამიანი,რომ ყველას და ყველაფერს გაუძლო.ძნელია,როცა არ ცხოვრობ,უბრალოდ ცოცოხლობ და �მისი� მოლოდინით არსებობ და ყველაფერ ამასთან ერთად თითქმის არაფრის უფლება არ გვაქვს,იმიტომ რომ გოგო ხარ და იმდენი პრივილეგიებით ვერ სარგებლობ,როგორც ბიჭი.მტანჯველია ეს ყველაფერი,გაუსაძლისია.
    ზოგს ჰგონია,მშიერი რომ არ ხარ და ლუკმა გიდევს პირში-ბედნიერი ხარ,მაგრამცხოვრება ომია,ომი... იქნებ ოდესმე გამოჩნდეს კიდეც ოცნების რაინდი,მშველელი გმირი და გიხსნას...
    აბა ვინ არის ის ადამიანი,ვისაც ოცნება შეუძლია,მაგრამ არ შეუძლია მისწვდეს,ხელით შეეხოს მას?იგი რეალური სამყაროდანაა შორს.ლიტონის სიტყვები ყოფილა:�თუ რამეს მოინდომებ ძალიან,გააკეთებ კიდეც.�-შეიძლება,მაგრამ ყოველთვის არა.
  რა არის ეს სიცოცხლისთვის უაზრო?-რა და უსიყვარულო ცხოვრება.როცა გიყვარს ძლიერი ხარ,შენნაირი არავინ გგონია,მაგრამ იმაზე ფიქრი,რომ ამ ქვეყანაზე არსებობს ადამიანი,რომელიც შენგან განსხვავებით შეიძლება არც კი ფიქრობს შენზე (ღმერთმა ნუ ქნას),ძალიან მტკინვეულია...
    ამიტომ.მოდი ვიოცნებოთ,და იქნებ ოცნება ოცნებად არ დარჩეს და ოდესმე რეალობად იქცეს...ადამიანი ხომ იმედით ცოცოხლობს
წვიმის წვეთები დაბლა ეცემა,
სიცილ-კისკისით მოდის მიწაზე,
ნაზ მელოდიას ღიღინებს ნელა,
ცეკვავს ოცნება ფანჯრის მინაზე.
წვიმას მოჰყვება ჩუმი გოდება,
შენზე ფიქრები, შენზე დარდები;
ფიქრის მორევში ჩამეძინება,
სიზმარში წვიმად მომელანდები...
წვიმა თითებზე მომეფერება,
თმას დამისველებს, კოცნით დამახრჩობს,
ცა ცისარტყელას ლამაზ ფერებად
გადმოიღვრება, შენით გამათბობს.
...წვიმის წვეთები დაბლა ეცემა,
სიცილ-კისკისით მოდის მიწისკენ,
ნაზ მელოდიას ასწავლის მთვარეს,_
და ყოველ ღამე ერთად ვღიღინებთ...
მითხარი, რომ სულში ყველა ჩირაღდანი ერთად გადაიწვა,
  რომ წვიმიან ღამეს ის ლამაზი ქალი შენს მკლავებზე იწვა,
  მითხარი, რომ მოკვდა ყველა იმედი და ყველა დაპირება,
  ნუ გაშინებს ჩემი ნაღვლიანი სახე, უცხო ატირება...

მითხარი, რომ ჩემთვის აღარ დაჰკრეფ ბაღში იასამნის ტოტებს,
მეძნელება თქმა და ვიცი მაინც მალე, მალე მიმატოვებ,
მითხარი და წადი, დამიტოვე სულში ისაშველო ბინდი,
სხვების დასანახად მე ვიქნები ისევ ამაყი და მშვიდი.
შენ გახდი ჩემი ცხოვრების აზრი
და დაუფიქრდი ამაზე ოდნავ,
მე რომ დამტოვე ყელამდის ცრემლში,
განა ამისი უფნელაც გქონდა?
მინდოდა შენთვის მომეძღვნა ლექსი,
მაგრამ სიტყვების არ მეყო ნუსხა
და ამიტომაც გიძღვნი ამ წერილს,
რომ ჩემი გულის შეიგრძნო სუნთქვა.
შენი ლამაზი სახის დახატვა
ვერ შევძელ, რადგან ვერ ვნახე ფერი,
რომელიც ტუჩებს მოგიხატავდა
და იქნებოდა თვალთ შესაფერი.
შენი ლამაზი ხმის ჰარმონია
ყურში ჩამესმის მე გამუდმებით.
შენი სახელის ყრუ მელოდია
გულის სიღრმიდან ნაზად მომესმის...
და აღარ შემწევს იმისი ძალა,
რომ კვლავ წარმოვთქვა შენი სახელი,
მე ვეღარ შევძლებ ამის დამალვას
და ამიტომაც გიძღვნი ამ წერილს...
მინდოდა შენთვის მომეძღვნა ლექსი,
ლექსი რითმებით გამდიდრებული,
მაგრამ გიგზავნი ამ მცირე წერილს,
წერილს დაწერილს ღრმა სიყვარულით
მე გიმტკიცებდი, რომ არ მიყვარდი,
შენც უარყოფდი გრძნობათა ღელვას,
დროს ჩვენ სხვა და სხვა გზებით მივყავდით,
დიდხანს ვცდილობდი შენს დავიწყებას...
თუკი ჩემდამი არაფერს გრძნობდი,
მაშ გული ასე რატომ ფეთქავდა?
თუკი ჩემს გამო შენ აღარ თრთოდი,
ალბათ სიცივემ თუ აგიტანა...   * * *
იყო თვალების ციმციმი ურჩი,
ულამაზესი ქარები ქროდა.
დაუკითხავად შესახლდი გულში,
შენ საამისოდ უფლება გქონდა.
სულ მელანდები და ვერ ვხვდები რა მემართება,
რად ამედევნა აჩრდილივით შენზე ფიქრები...
იქნებ ღიმილი, მწველი მზერა, ხმა მენატრება,
ალბათ მჭირდები, უსაშველოდ, ძლიერ მჭირდები!

ციურ ფერებში დავინახე შენი ხატება,
მსურდა ოცნებით ღრუბლებს ზევით გამოვყოლოდი...
ჩვენს სურვილებში ვერ ვიპოვე რამე მსგავსება
და აქ, მიწაზე უიმედოდ, მაინც გელოდი...

დრო გადიოდა, მე გელოდი, ისევ გელოდი,
დღეთა დინებამ ვერ წაშალა ძველი ფიქრები...
როგორ მინდოდა წუთით მაინც გვერდზე მყოლოდი...
მჭირდები კარგო, ტკივილამდე, ძლიერ მჭირდები!
დაღამება სევდას მიქსოვს,
გული რითი გავართო,
დავჯდები და დავწერ ბარათს,
ისევ უმისამართოდ.
ჩემი ლექსი თვით მოგძებნის,
ვერსად დაემალები,
მისამართად ეგულება
შენი გიშრის თვალები.
მას რად უნდა ქუჩის სწავლა,
შენი სახლის ჩვენება,
ვით მერცხალი თავის ბუდეს,
მოვა, მოგეფერება.
გახსნი ბარათს, წაიკითხავ,
წარსულს დაუბრუნდები,
მაგრამ ისევ გონს მოგიყვანს
სინამდვილის ხუნდები.
რა მწარეა მოგონება
დღეთა გარდასულისა,
რა ძნელია დაოკება
ვნებააშლილ სულისა...
და როცა ქალს ვნება ახრჩობს,
გული რითი გაართოს,
ჟინიანად დახევს ბარათს,
მაგრამ... უმისამართოს.
დაეძებ და ვერ იპოვე,
გაგიცრუვდა მიზანი,
მე კი გულის გასართობად
კიდევ გამოგიგზავნი
ის ჩამომშორდა, როგორც სიზმარი,
აუხდენელი და მომხიბლავი,
არ ვიცი, საით გაუყვა ტალღებს,
სად შეაჩერა დაღლილი ნავი.

მაშინ ცას უფრო სხვა ფერი ჰქონდა,
სხვაგვარის ღელვით ღელავდა ველი,
მაისი იყო, მთას მოჰხვეოდა
ნაზ გაზაფხულის მთრთოლვარე ხელი.

მაგრამ ის მოვა შემოდგომისას,
მოვა დაღლილი და ფერმიხდილი,
ო, რა მწუხარე ღამე იქნება,
ო, რა საშინლად იკივლებს ჩრდილი.

მაშინ მე გეტყვი, რომ მოკვდა გული,
რომ სიზმარივით გაჰქრა ყოველი,
რომ ჩემს წარსულში არ ვეძებ ახალს
და სიყვარულში ხსნას არ მოველი!
ახლა მარტო ვარ უშენობით განაწამები
ვით საუკუნე გაივლიან ისე წამები
არ გელოდები სინანულით მივსტირი მხოლოდ
გულში დარჩენილ სიყვარულის მტკივნეულ ბოლოს!..
გავბედე და გწერ, ისევ წვიმს. ფანჯარაში ვიხედები და შენ გხედავ, შენი ხატება არასდროს არ მცილდება წვიმის დროს , თავს მარტოსულად არ ვგრძნობ რადგან შენზე ფიქრი არ მანებებს თავს. სარკმელს ვაღებ და წვიმის წვეთებს ვეთამაშები, სახეს ვუშვერ და ისინიც თამამად მეფერებიან, ალბად სურთ შენზე მიამბონ რამე..... მეც თვალდახუჭული ვუყურადებ და ..... აი მომესმა შენზე ნათქვამიც, გულს ძგერა მემატება და მხოლოდ იმაზე ვოცნებობ არასდროს დამთავრდეს თხრობა, სუნთქვა მიხშირდება....... სახეზე ჩამოვარდნილ თმებს ვისწორებ, ვეღარ ვხვდები წვიმის წვეთებია თუ ცრემლებია, ფანჯარას ვხურავ და ოთახის გულში ვჯდები,გაიჩექა, შენზე ფიქრი ამერია. თავს მუხლებზე ვდებ და ვცდილობ შენი შეხება შევიგრძნო. გრძნობას აყოლილი მელანქოლიას ვნებდები და გარინდული გულის ძგერას ვუსმენ. სუნთქვის ხმაც განიბნევა ჰაერში და გარშემო მშფითვარე სიჩუმე ისადგურებს. ველი ....... არაფერი იცვლება. მხოლოდ წამებში წუთებად და წუთებში საათობად გადაქცეუLS
ხომ შეიძლება გულით გსურდეს და
ვერ შეიყვარო მაინც...
ხომ შეიძლება გინდოდეს გძულდეს,
ვერ შეიძულო მაინც...
ხომ შეიძლება ფრთები არ გესხას,
ცაში იფრინო მაინც...
ხომ შიძლება "ჩემი" არ გერქვას,
მაგრამ მიყვარდე მაინც...
ხომ შეიძლება ჩემთან არ იყო,
შენს სუნთქვას ვგრძნობდე მაინც...
ხომ შეიძლება გული გაიყოს
და ვსულდგმულობდე მაინც...
მაგრამ ოცნებას, მიწიერ სურვილს
და სიყვარულის მორევს
ვერ გაექცევი, თავს ვერ დააღწევ,
დიდი ტკივილი ესაა სწორედ...
ჩამავალი მზე სახეს უნათებდა
ნიავი თმებზე ეალერსებოდა
ასე შორეული უცხო უკარება
უგმერთოდ ლამაზი ნეტავ ვის ელოდა

როდესაც შევხედე ტირილი მომინდა
ცრემლი სტრიქონებად დაეწყო პიქრში
ასეთი ლამაზი საიდან მოვიდა
ღმერთო მასთან მინდა ნუ მტოვებ ბინდში

მას სანთელს ავუნთებდი
ვარსკვლავებს დავუკრეფდი
სამყ
                       
გინდ ჩემს ტანჯულ ცხოვრებას   მთლად აეხადოს ფარდა,   ყველაფერს შევძლებ ამქვეყნად   შენს დავიწყების გარდა!   წამიღოს დროის გრიგალმა,   ჩემი ბოლო, რომ გახდა   სულ ყველას დავავიწყდები,   შენს ლამაზ გულის გარდა...   სული გაფრინდა ზეცაში,   ოცნების ფრესკებს ვხატავ,   ვერავის შევიყვარებდი   შენი ხატების გარდა...
:(
ერთხელ დედამიწაზე ყველა ადამიანურმა გრძნობამ და თვისებამ ერთად მოიყარა თავი.
სიგიჟემ თქვა: დამალობანა ვითამაშოთო. დაიწყეს დამალვა! სიმარლე არ დაიმალა, მაინც მიპოვიანო. სიცრუე ცისარტყელაში დაიმალა, სინამდვილე_ოკეანეში, სიზარმაცე ყველაზე ახლოს დაიმალა. თავისუფლება ნიავს ამოეფარა, სიკეთე კარგახანს სხვას უთმობდა ადგილებს! რწმენა ზეცაში აიჭრა, შური კი სხივში მიიმალა. სიყვარული სადაც მივიდა ყველგან დაკავებული იყო. ბოლოს ლამაზი ვარდის ბუჩქი იპოვა და შიგ დაიმალა. დაიწყო სიგიჟემდე დამალული გრძნობების ძებნა. ყველა იპოვა... სიყვარულის გარდა, ბოლოს ვარდის ბუჩქი გადაწია და კივილის ხმა გაიგო... სიყვარულს ეკლებზე დაეჭრა თვალები და დაბრმავდა...მას შემდეგ დედამიწაზე სიყვარული, სიგიჟეს ხელჩაკიდებული დაყავს...♡...♥...:*
unda sheikvaro is vinc darcmunebuli xar rom ikac gekvareba...
X